به گزارش رادیو بین‌المللی چین (CRI) از تهران، برج میلاد در تپه‌های عباس‌آباد پایتخت ایران ساخته شده و با 435 متر ارتفاع، چهارمین برج بلند تلویزیونی و مخابراتی دنیا شناخته می‌شود. این برج که در طرح نقشه نهایی آن بخش‌هایی چون رصدخانه، رستوران گردان و مرکز تجاری دیده می‌شود، اکنون از برنامه‌های آرمانی خود فاصله گرفته و تنها به مکانی جدید برای گردشگران و سکویی بلند برای تماشای شهر تبدیل شده است.

فشار تحریم‌ها بر پروژه

تاثیرگذاری تحریم‌های غرب علیه ایران بر روند ساخت برج 435 متری میلاد، باعث شد تا در طول پروژه بسیاری از پیمانکاران از آن کنار بکشند. این روند تا جایی ادامه داشت که یکی از بزرگ‌ترین پیمانکاران آلمانی به خاطر تحریم‌ها قرارداد را فسخ کرد و حتی پس از سه ماه رایزنی با این شرکت توافقی حاصل نشد. در ادامه این روند شرکت زیمنس آلمان نیز با وجود آن که مبلغ قرارداد را دریافت کرده بود، اما از تحویل تابلوهای برق خودداری می‌کرد و بخشی از تجهیزات استراتژیکی پروژه هم می‌بایست از ژاپن تهیه می‌شد که تحریم‌ها مانع آن شده بود.

گفت‌وگو با مدیر پروژه

واپسین مدیر پروژه برج میلاد معتقد است که این طرح از ابتدا آغاز خوبی نداشته و به همین علت هنوز با مشکلات متعددی روبه‌رو است. مهندس رضا میرصادقی، در گفت‌گو با گزارشگر رادیو بین‌المللی چین (CRI) در تهران، با اشاره به این که برج میلاد از معدود پروژه‌های دنیا است که با وجود تکمیل نشدن طراحی همه بخش‌های سازه احداث آن آغاز شد، می‌گوید: «من دی‌ماه 84 زمانی پروژه را تحویل گرفتم که بعد از گذشت 9 سال، هنوز تنها 39 درصد پیشرفت فیزیکی ثبت شده بود. در شیوه کاری EPC که طرح و اجرا همزمان جلو می‌رود، وقتی پیشرفت فیزیکی به 20 درصد برسد، طراحی می‌بایست به مرز 100 درصد نزدیک و یا در حال اتمام باشد، اما وقتی پیشرفت فیزیکی پروژه برج میلاد 37 درصد اعلام شد، تنها 50 درصد طراحی انجام شده بود. به دنبال این رخداد ما متوجه شدیم که برج در بخش‌های معماری، سازه و الکتریکال وضعیت نامناسبی دارد و به ناچار بسیاری از طرح و نقشه‌ها را عوض کردیم.»

اهداف فراموش شده

مهندس میرصادقی انگیزه خود از پذیرفتن پروژه طاقت‌فرسای برج میلاد را این‌گونه تشریح می‌کند: «پیش از آن که پروژه برج را به من بسپارند، یک روز در شانگهای تابلویی را دیدم که برج‌های بلند دنیا را نشان می‌داد. من گفتم که نام برج میلاد در آن فراموش شده، اما یک دوست چینی به من گفت ما معتقدیم این برج قرار نیست ساخته شود و به عنوان یک پروژه مختومه محسوب می‌شود. در شهر کوالالامپور نیز تابلوی برج‌های بلند را بدون ذکر نام برج میلاد دیدم. وقتی علت را پرسیدم، به من گفتند که این برج تکمیل نشده و ارتفاع آن تنها یک عدد خیالی است و ساخته نمی‌شود زیرا ایرانی‌ها قادر به ساخت آن نیستند. همین که مهندسان خارجی توان ایرانی‌ها را ضعیف می‌پنداشتند، باعث شد تا با جدیت وارد پروژه برج میلاد شوم.»

دکل آنتن بدون استفاده

هرچند نصب آنتن شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی روی این برج یکی از اهدافی بود که صرف هزینه هنگفت برای احداث آن را توجیه می‌کرد، اما اکنون با وجود افتتاح پروژه، همچنان از آنتن آن استفاده نمی‌شود. طبق اظهارات مسوولان شهرداری تهران، در زمان احداث برج رایزنی با سازمان صداوسیما بدون نتیجه پایان یافت، زیرا این سازمان تاکید کرده بود که اگر آنتن‌های UHF و VHF را روی دکل برج نصب کند، قطع سیگنال حتی برای چند دقیقه نیز بازتاب جهانی منفی در پی خواهد داشت و بنابراین می‌بایست مدیریت آن بخش از برج در اختیار صداوسیما قرار گیرد. از سوی دیگر شهرداری تهران که مالک برج است، وقتی متوجه شد شرکت مخابرات ایران نیز تقاضای مشابهی دارد، از ادامه رازنی‌ها صرف‌نظر کرد. با وجود آن که تیم فنی برج میلاد در همان زمان راهکاری مفید را برای تعامل میان صداوسیما، مخابرات و شهرداری تدوین و ارائه کرده، اما این طرح هنوز عملی نشده است. از سوی دیگر ده‌ها واحد تجاری در بخش پایین برج در نظر گرفته شده که با وجود اعلام آمادگی برندهای معروف حاضر در ایران، هنوز خالی است و به اجاره نرفته است.

توقف زندگی مدیر پروژه

مهندس رضا میرصادقی در ادامه گفت‌گو با گزارشگر رادیو بین‌المللی چین (CRI) در تهران، با اشاره به این که فشار عصبی ناشی از سنگینی کار یک‌بار جان او را گرفت، توضیح می‌دهد: « گاهی مدیر باید به صورت آنی تصمیم بگیرد، اما قوانین مدیریتی دولتی اجازه این کار را به فرد نمی‌دهد. من به ناچار چندین مرتبه بدون اطلاع هیئت‌مدیره برای خرید از شرکت‌های خارجی اقدام کردم که ریسک بزرگی بود و پس از اتمام آن بقیه مدیران را در اطلاع قرار دادم تا در عمل انجام شده قرار گیرند. من همزمان با افزایش فشار کاری و عصبی حاکم بر پروژه، تنگی نفس گرفتم. یک روز به توصیه پزشک برای انجام تست ورزش به یک کلینیک قلب مراجعه کردم. هنگامی که روی تردمیل بودم، دچار ایست قلبی شدم و حدود دو دقیقه از دنیا رفتم. یک پزشک جراح که بر بالین من بود، به دنبال بی‌نتیجه بود اثر شوک الکتریکی تصمیم گرفت دنده‌های من را بشکند و قلب را با دست ماساژ دهد که ناگهان با آخرین ضربه شوک به زندگی بازگشتم.»

هرچند ماجرای سکته مدیر پروژه برج میلاد در رسانه‌ها اعلام نشد و شهرداری تهران نیز در مقابل آن سکوت اختیار کرد، اما مهندس میرصادقی با بیان این که برج در زمان افتتاح بدهی‌های بالایی داشت و غیبت او می‌توانست با نارضایتی پیمانکاران مواجه شود، می‌گوید: «چند شرکت پیمانکار با اتکا به اعتماد من وارد پروژه شده بودند و با آن که پس از سکته نیمی از بدنم بی‌حس بود، باز هم برای رسیدگی به امور روزی چند ساعت در دفتر کارم حضور داشتم تا مشکلی پیش نیاید. در آن زمان 80 درصد از بدهی‌ها را پرداخت کردم و نامه استغفای خود به علت بیماری را برای هیئت مدیره فرستادم. از سوی دیگر احداث برج نیز تکمیل شده بود و باید تحویل شرکت بهره‌بردار می‌شد.»

این اظهارات مهندس میرصادقی در حالی مطرح می‌شود که او آسیب‌دیدگی و بیماری خود را نیز مانعی برای توقف فعالیت در پروژه نشناخت و تاکید می‌کند: «زمانی که دفتر کارم را به یک کانکس منتقل کردم و سخت فعالیت داشتیم، مینیسک پایم پاره شد. من فرصت عمل جراحی را نداشتم، زیرا سه هفته باید استراحت می‌کردم. در نهایت وقتی مراسم افتتاحیه برج ساعت 23 به پایان رسید، سه ساعت بعد در فرودگاه بین‌المللی تهران بودم تا برای عمل جراحی پایم که وضعیت خطرناکی داشت، به خارج از کشور سفر کنم.»

برجی که تنها نماد است

پیشنهاد ساخت یک برج و تالار نمادین برای شهر تهران در سال ۱۳۷۰ و دوران ریاست‌جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی مطرح شد. از سوی دیگر احداث این پروژه به علت دشواری کار و پرهزینه بودن آن در طی سال‌ها با کندی پیش رفت به طوری که تا سال 84 که انتشار یک دروغ آوریل جنجال ایجاد کرد، این پروژه برای بسیاری از مردم ایران و رسانه‌های جهان ناشناخته مانده بود.

از سوی دیگر با وجود آن که مدیران سنتی ایرانی برج میدان آزادی را به عنوان نماد ایران می‌شناسند و اصرار دارند که برج میلاد می‌بایست تنها نماد تهران باشد، اما در سال 2011 بازی رایانه‌ای «Battlefield 3» که در سناریوی آن ارتش ایالات متحده آمریکا به خاک ایران حمله می‌کند، با نمایش دادن برج میلاد این سازه را به عنوان نماد جدید ایران پذیرفته و به جهان معرفی کرده است. به بیان دیگر، برج میلاد با وجود صرف هزینه‌های کلان برای ساخت آن برنامه تبلیغاتی موثری نداشته و فقط دروغ آوریل و یک بازی رایانه‌ای آن را در ایران و جهان مشهور کرده است.

با وجود صرف هزینه‌ای گزاف از محل عوارض‌های پرداخت شده شهروندان تهرانی تغذیه می‌شود، امروز برج میلاد تهران کاربری تجاری و مخابراتی خود را کنار گذاشته و به یک دیده‌بان بلند تبدیل شده است. برجی که با همین کاربری می‌توانست از جنس آهن و روی کوه ساخته شود تا شهروندان هنگام مشاهده آن نسبت به مالیاتی که پرداخت می‌کنند، بی‌اعتماد و ناامید نباشند.

اکنون برج میلاد تهران با فروش بلیت بازدید، اجاره فضاهای تبلیغاتی، رستوران و غرفه‌های صنایع‌دستی و همچنین برگزاری کنسرت و همایش در سالن اجتماعات مجموعه یادمان تهران هزینه‌های خود را تامین می‌کند و مشخص نیست تا چه زمانی می‌تواند به این وضعیت ادامه دهد.

منبع: خبرگزاری چین

به گزارش رادیو فردا، ایالات متحده آمریکا همانند اسرائیل همواره اعلام کرده است که برای مقابله با بلندپروازی هسته ای جمهوری اسلامی ایران گزینه نظامی را از نظر دور نگه نمی دارد و از تهران خواسته است تا درباره فعالیت های اتمی خود راستی آزمایی کند.

دان شاپیرو، سفیر آمریکا در تل آویو در گفت و گو با رادیو ارتش اسرائیل گفت: «ترجیح ما این است که مسئله هسته ای ایران از طریق دیپلماتیک و با استفاده از اهرم های فشار حل و فصل شود و نه با استفاده از نیروی نظامی.»

وی افزود: «ولی این موضوع بدان معنی نیست که گزینه نظامی کاملا در دستور کار نیست. این گزینه الان در دستور نیست ولی قابل اجراست. برنامه ریزی های مورد نیاز برای اطمینان از اینکه همه چیز مهیاست انجام شده است.»

ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، فرانسه، چین و روسیه همراه با آلمان اعضای گروه پنج به علاوه یک را تشکیل می دهند که در سال های اخیر با استفاده از اهرم تحریم و انجام مذاکرات با ایران، تلاش کرده اند تا تهران را متقاعد کنند که از غنی سازی اورانیوم دست بکشد.

این کشورها نگران هستند که ایران در پوشش فعالیت های هسته ای خود که آن را صلح آمیز می داند به دنبال ساخت بمب اتمی باشد. ایران این اتهام را تکذیب می کند.

نمایندگان دو طرف دور جدید مذاکرات میان خود را پس از یکسال وقفه ماه گذشته در استانبول ترکیه از سر گرفتند و قرار است گفت و گوهای خود برای رسیدن به توافقی در زمینه برنامه هسته ای تهران را روز ۲۳ ماه مه- یک هفته دیگر- در بغداد از سر گیرند.

اسرائیل که گفته می شود تنها قدرت هسته ای در خاورمیانه است و حدود ۲۰۰ کلاهک هسته ای دارد در سال های اخیر بارها تهدید کرده که در صورت حل نشدن برنامه اتمی جمهوری اسلامی اقدام به حمله پیشگیرانه علیه تاسیسات اتمی ایران خواهد کرد.

خبرگزاری رویترز در این زمینه گزارش داده که به اعتقاد تحلیلگران سیاسی، تنها آمریکاست که می تواند با بهره گیری از توان نظامی خود خسارات جدی به تاسیسات هسته ای ایران وارد کند.

در ماه ژانویه، دان شاپیرو به یک روزنامه اسرائیلی گفته بود که آمریکا «تضمین می دهد که گزینه نظامی قابلیت اجرا دارد و این امکان در اختیار رییس جمهوری هست تا هر زمان که تصمیم گرفت از آن استفاده کند.»

در همین حال و در آستانه مذاکرات بغداد، سعید جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران در همایش «اقتصاد مقاومتی» که برای بررسی راه های مقابله با تحریم های ایران برگزار شده است، به مقام های غربی هشدار داد که «در اظهارات شان دقت کرده و دچار اشتباه محاسباتی نشوند.»

آقای جلیلی روز پنجشنبه با اشاره به برخی گفته های رهبران آمریکا مبنی بر اینکه زمان برای گفت ‌و گو در حال پایان است، اظهار داشت: «آنچه رو به پایان است زمان برای فشار به ملت ایران است. چرا که بدون شک مسیر فشار به ملت ایران، موجب مقاومت و پیشرفت بیشتر ما خواهد شد.»

ایران به دلیل مقابله با خواست شورای امنیت سازمان ملل درباره تعلیق غنی سازی اورانیوم هدف تحریم های بین المللی قرار گرفته است و آمریکا و اتحادیه اروپا همراه با برخی کشورهای متحد آنها نیز تحریم های یکجانبه ای را بر ضد تهران به مرحله اجرا در آورده اند.

قرار است روز پنجشنبه، سنای آمریکا تحریم های تازه ای را علیه ایران مورد بررسی قرار دهد و هری رید، رهبر اکثریت دموکرات، خواستار رای سناتورها به این تحریم ها شده است.

به گزارش بی‌بی‌سی،‌ روز پنجشنبه، ۲۸ اردیبهشت (۱۷ مه)، سخنگوی بانک توکیو – میتسوبیشی یو اف جی گفت که قاضی دادگاهی در نیویورک در ارتباط با پرونده بمب گذاری در مقر تفنگداران آمریکایی در بیروت در سال ۱۹۸۳، حکم کرده است که دارایی های ایران نزد این بانک مسدود و مراودات بانک با دولت ایران متوقف شود.

سخنگوی بانک ژاپنی افزوده است که مبلغ دو میلیارد و ششصد میلیون دلار دارایی دولت جمهوری اسلامی نزد این بانک مسدود شده است هر چند وی در مورد میزان کل سپرده های ایران نزد این بانک و صاحبان این سپرده ها توضیح بیشتری نداد.

این حکم اوایل ماه جاری و به نفع دو تن از مصدومان بمب گذاری سال ۱۹۸۳ صادر شد اما به گفته سخنگوی بانک توکیو میتسوبیشی، اموال مسدود شده معادل مبلغی است که یک دادگاه دیگر آمریکایی در سال ۲۰۰۷ برای پرداخت خسارت به خانواده های قربانیان این بمب گذاری لازم تشخیص داده بود.

سخنگوی بانک توکیو میتسوبیشی گفته است که حکم قاضی دادگاه نیویورک نه تنها شامل عملیات این بانک در آمریکا می شود، بلکه فعالیت آن در ژاپن را هم در بر می گیرد که، به گفته او، از نظر قوانین ژاپن “محل ایراد است.”

وی افزود که به همین دلیل، بانک در نظر دارد نسبت به این حکم استیناف خواهی کند.

به گزارش خبرگزاری رویترز، بخش عمده امور بانکی مربوط به پرداخت های نفتی ژاپن به ایران از طریق بانک توکیو میتسوبیشی صورت می گیرد و یاسوهیرو ساتو، مدیر موسسه مالی میزوهو و رئیس انجمن بانکداران ژاپنی گفته است که قطع اینگونه مراودات “امنیت انرژی ژاپن را به مخاطره می اندازد.”

تصمیم بانک ژاپنی به ماجرای انفجار شدید در مقر تفنگداران دریایی آمریکا در جریان جنگ داخلی لبنان ارتباط دارد که در جریان آن، ۲۴۱ نظامی آمریکایی و بیش از پنجاه نظامی فرانسوی کشته و شمار دیگری زخمی شدند.

واحدهای تفنگداران دریایی آمریکا در بیروت به عنوان بخشی از نیروهای چند ملیتی به جنگ داخلی لبنان به آن کشور اعزام شده بودند تا به منظور خاتمه دادن به این جنگ، در کنار واحدهایی از ارتش فرانسه، بریتانیا و ایتالیا، بر خروج افراد مسلح سازمان آزادیبخش فلسطین از بیروت نظارت کنند.

جنگ داخلی لبنان در سال ۱۹۷۵ و با ورود نیروهای اسرائیلی به خاک آن کشور آغاز شد که هدف خود را خارج کردن افراد مسلح سازمان آزادیبخش فلسطین از لبنان اعلام کرده بودند.

واکنش متفاوت گروه های مختلف سیاسی و قومی لبنان به اقدام اسرائیل به درگیری نظامی و جنگ داخلی منجر شد که تا سال ۱۹۹۰ ادامه یافت و براساس برخی تخمین ها، بیش از دویست هزار کشته برجای گذاشت و ویرانی های گسترده ای به بار آورد.

روز ۲۳ اکتبر سال ۱۹۸۳، رانندگان دو کامیون حامل مواد منفجره در یک عملیات انتحاری، پایگاه تفنگداران دریایی آمریکا و سربازان فرانسوی در بیروت را هدف حمله قرار دادند و باعث وقوع انفجاری عظیم در این محل شدند.

کمتر از یک سال بعد، دولت وقت آمریکا تحت فشار افکار عمومی و خواست کنگره آن کشور، نیروهای خود را از لبنان خارج کرد.

در آن زمان، تعدادی از گروه های مسلح فعال در لبنان مسئولیت این عملیات را برعهده گرفتند اما سرانجام، مقامات آمریکایی با استناد به تحقیقات خود، جنبش حزب الله لبنان را عامل برنامه ریزی و اجرای این عملیات معرفی کردند.

به گفته مقامات آمریکایی، این عملیات با حمایت مالی و فنی ایران صورت گرفت.

در سال ۲۰۰۷، دادگاهی در آمریکا پس از رسیدگی به شکایت جمعی از بازماندگان نظامیان کشته شده در این عملیات، دستور داد دولت ایران بیش از دو و نیم میلیارد دلار غرامت به آنان بپرازد و طی سال های اخیر، این خانواده ها فعالانه در صدد مسدود کردن اموال دولت ایران و دریافت غرامت بوده اند.

در عین حال، اقدام بانک ژاپنی براساس رای دادگاهی در نیویورک به نفع دو تن از نظامیان آمریکایی زخمی در انفجارهای بیروت صورت گرفته که دستور داده است از محل اموال مسدود شده ایران، بیش از چهل میلیون دلار به آنان پرداخت شود.

در حال حاضر تحریم های بانکی و نفتی شماری از کشورهای غربی علیه برنامه های اتمی ایران، این کشور را با دشواری هایی در فروش نفت و مهمتر از آن، دریافت عواید حاصله از آن مواجه کرده است و به گزارش رویترز، گروهی از سناتورهای آمریکایی در نظر دارند طرحی را برای تشدید این تحریم ها به تصویب برسانند.

به گزارش دویچه‌وله، کارشناسان کمیسیون سازمان ملل متحد ویژه نظارت بر اجرای تحریم‌ها علیه ایران در پیش‌نویس گزارش خود به این عالی‌ترین نهاد بین‌المللی می‌نویسند، سوریه همچنان مقصد اصلی سلاح‌های غیرقانونی جمهوری اسلامی ایران است.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، یک دیپلمات شورای امنیت سازمان ملل که نمی‌خواست نامش فاش شود، زیرا متن گزارش هنوز قطعی نشده، ابراز داشت که سه محموله‌ی جدید تسلیحات غیرقانونی ایران شناسایی شده‌اند که مقصد دو محموله سوریه بوده است.

این دیپلمات افزود که “به احتمال بسیار زیاد” سومین محموله‌ی بزرگ موشک‌هایی ساخت ایران بوده‌اند. پیش از این مقام‌های بریتانیایی گزارش داده بودند که مقصد محموله‌ی موشک شبه‌نظامیان طالبان در افغانستان بوده است.

ایران همانند روسیه از حامیان بسیار معدود رژیم بشار اسد به شمار می‌رود.

در این پیش‌نویس از ارسال دیگر “محموله‌‌های نگران‌کننده‌ی” سلاح‌های ایران به نقاط دیگر نیز سخن رفته است.

خبرگزاری رویترز به نقل از این مقام دیپلماتیک می‌نویسد، در شرایطی که مقام‌های تهران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می‌کوشند در مناقشه اتمی به یکدیگر نزدیک شوند، «ارسال تسلیحات غیرقانونی به سوریه به معنای سرپیچی از تصمیمات جامعه بین‌الملل است».

عمده‌ی این محموله‌های سلاح ایران به مقصد سوریه، در خاک ترکیه توسط مقام‌های این کشور ضبط شده‌اند. سال گذشته دولت ترکیه علیه سوریه تحریم تسلیحاتی وضع کرده بود.

به گفته‌ی دیپلمات‌های سازمان ملل، هنوز زمان انتشار گزارش قطعی کمیسیون کارشناسان نظارت بر اجرای تحریم‌ها علیه ایران مشخص نیست و ممکن است در متن پیش‌نویس تغییراتی وارد شود. سال گذشته گزارش این کمیسیون به دلیل مخالفت روسیه انتشار بیرونی نیافت.

در پیش‌نویس گزارش این کمیسیون ویژه سازمان ملل به محدود شدن فعالیت‌های اتمی جمهوری اسلامی ایران نیز اشاره شده است. علت کندی در فعالیت‌های هسته‌ای، چهار دوره اقدامات تنبیهی شورای امنیت سازمان ملل میان سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ علیه ایران عنوان شده است.

در متن پیش‌نویس گزارش امسال که به دست خبرگزاری رویترز نیز رسیده، با ذکر نام مواد و دستگاه‌هایی که ایران به دنبال تهیه‌ی آن است، آمده است که “تحریم‌ها روند تهیه تجهیزات و قطعات خاص مورد نیاز برنامه غیرقانونی هسته‌ای” ایران را با دشواری و کندی مواجه ساخته‌اند. ولی از سوی دیگر “ایران همچنان به فعالیت‌های غیرقانونی خود، ازجمله به غنی‌سازی اورانیوم” ادامه می‌دهد.

جمهوری اسلامی ایران مدعی است که برنامه اتمی‌اش صرفا اهداف صلح‌آمیز را دنبال می‌کند. ولی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و کشورهای غربی ظن جدی دارند که رهبری ایران به دنبال دستیابی به سلاح اتمی است.

دیپلماسی ایرانی ـ

دوشنبه، 28 بهمن 1347… امروز بعد ازظهر سر دنیس رایت سفیر انگلیس به دیدنم آمد . وی از رویدادهای زوریخ ناراحت است، زیرا که نماینگان کنسرسیوم نفت ضمن ملاقاتی پرتنش و غیر دوستانه با شاه حاضر نشده‌اند تضمین کنند که در در آمد نفت ما یک میلیارد دلار در سال باشد.در خصوص بحرین مذاکرات از هم اکنون شروع شده با این هدف که نظرات شاه تأمین شود. او بطور کاملا محرمانه به من اظهار داشت که جزایر تنب قطعا به ایران داده خواهد شد. انگلیسی‌ها به شیخ رأس الخیمه هشدار داده‌اند که این جزایر در طرف ایرانی خط منصف خلیج فارس قرار دارد و اگر او به نوعی تفاهم با ما (ایران) نایل نشود، ما آنها را قانونا و در صورت لزوم با زور از وی خواهیم گرفت. شیخ حاضر است معامله کند. آنگاه در مورد جزیره ابوموسی سؤال کردم. سفیر پاسخ داد که این جزیره زیر خط منصف قرار دارد. گفتم ما به اندازه کافی قوی هستیم که این خط را نادیده بگیریم.مدتی در این خصوص شوخی کردیم. سپس وی نگرانی شدید خود را از اینکه سیاست ما در خلیج فارس ممکن است به درگیری با عرب‌ها منتهی شود به شدت اظهار نگرانی کرد. گفتم: «به جهنم! مگر عرب‌ها برای ما چه کرده‌اند؟ بهتر است دست از حرکات بیموردشان بردارند و با شرکت در هزینه‌های دفاعی خلیج فارس موافقت کنند و بگذارند ما کارمان را بکنیم» . سفیر در خصوص اینکه آیا اساسا اعراب حاضرند دست ما را در خلیج فارس باز بگذارند، اظهار تردید کرد و گفت فراموش نکنید که آنان اصرار دارند خلیج فارس را «خلیج عربی» بنامند. جواب دادم ما حاضریم یک موافقت‌نامه دفاعی پنجاه ساله با آنها منعقد کنیم. چنین موافقت‌نامه‌ای در مجموعه نظیر موافقت‌نامه‌هایی خواهد بود که زمانی با انگلیسی‌ها داشته‌اند.

چهارشنبه،‌28 اسفند 1347:بعد از ظهر سفیر انگلیس به دیدنم آمد. درباره بحرین و جزایر خلیج فارس که او مایل است به عنوان دو موضوع جداگانه مطرح شود مذاکره کردیم. می‌گفت اشغال مجدد جزایر تنب برای ما (ایران) آسان است ولی در مورد ابوموسی اشکال دارد چون این جزیره نزدیک به ساحل عربستان قرار گرفته و تصرف آن به این آسانی نیست. پاسخ دادم موقعیت جغرافیایی جزایر نه تصمیم ایران را تغییر می‌دهد و نه عرب‌ها را قادر می‌سازد که تکه‌ای از خاک ایران را در تصرف داشته باشند. سفیر اظهار داشت که یافتن راه حلی برای مسأله بحرین مسلما تأسیس فدراسیون امارات متحده عربی را تشویق خواهد کرد و در این مرحله ایران خواهد توانست ابوموسی را به منظور منافع امنیتی مشترک در خلیج فارس تصرف کند .اگر چنین کاری صورت بگیرد ما خواهیم توانست به پشتیبانی بریتانیا متکی باشیم.در شام شاهانه شرکت کردم و پیشنهادات گوناگون سفیر را به عرض رساندم. شاه از من خواست به سفیر بگویم با دوستانی نظیر او، ایران نیاز به دشمن ندارد. من زیر بار نرفتم و گفتم به عقیده من بهتر از این حرف‌ها تضمین منافع اقلیت ایرانی در بحرین و خلیج فارس است. شاه به فکر فرو رفت و چیزی نگفت ….

یکشنبه، 3 فروردین 1348… سفیر انگلیس به دیدنم آمد. به او گفتم مادامی که سرنوشت جزایر تنب و ابوموسی روشن نشود، نخواهیم توانست به توافق درباره بحرین نایل شویم.پاسخ داد در این صورت داریم وقتمان را تلف می‌کنیم.گفتم : عیبی ندارد، سپس پیشنهاد کرد همانطور که با شیخ رأس الخیمه تماس گرفتیم، با شیخ شارجه نیز تماس بگیریم. در صورتی که معامله‌ای صورت بگیرد انگلیسی‌ها از ما پشتیبانی خواهند کرد.گفتم این پیشنهاد را به عرض شاه خواهم رساند ولی خودم در وضعی نیستم که درباره آن اظهار نظر کنم.سفیر انگلیس امروز راغب‌تر از ملاقات قبلی بود که حل مسأله بحرین را به پیشنهادهای مربوط به جزایر مرتبط سازد. خاطر نشان کرد که اگر ایران به تأسیس فدراسیون امارات عربی کمک کند، در این صورت ما (ایران) خواهیم توانست به دعوت و از جانب فدراسیون جزایر را تصرف کنیم، بی آنکه ترس از واکنش شدید عرب‌ها داشته باشیم.گفتم: «بی‌پرده بگویم من اعتماد خود را به پیش‌بینی‌های شما از دست داده‌ام … شش سال پیش ….. خود جنابعالی … به من گفتید که دست کم تا بیست سال دیگر ما محکم‌ترین تعهدات را نسبت به شیوخ خواهیم داشت و هر گونه دخالت خارجی به خاک آنها را حمله مستقیم به منافع بریتانیا تلقی خواهیم کرد. هنوز پنج سال نگذشته بود که انگلستان خروج کامل خود را از خلیج فارس اعلام کرد. شما و کشورهای غربی عموما فقط در فکر منافع نفتی‌تان هستید، منافعی که ایران به خوبی قادر است از جانب شما حفظ کند.سفیر چیزی نگفت ولی من بر این باورم که دولت‌های غربی در ته دلشان از ایران واهمه دارند و مایل نیستند ما بر خلیج فارس تسلط داشته باشیم. اکنون باید انتظار را پیشه کنیم که چه خواهد شد .

سه شنبه،21مرداد 1348:اقدامات اخیر انگلستان در مورد جزایر تنب و ابوموسی به اطلاع سفیر رساندم و افزودم نمی‌توانیم پیشنهاد غیر منصفانه آنها را در خصوص مراجعه به آراء عمومی در بحرین بپذیریم. انگلیس پیشنهاد می‌کند که نمایندگان اوتانت عقاید و نظرات اهالی بحرین را فقط بر اساس بحث و گفتگو با تعدادی از گروه‌های صنفی به سازمان ملل متحد گزارش دهند. ما هیچ گاه نمی‌توانیم چنین پیشنهادی را تصویب و در برابر ملت ایران توجیه کنیم.سفیر گفت: اینطور نیست. در صورتی که نماینده اوتانت نتواند پس از تماس با این گروه‌های خاص نظر روشنی درباره عقیده بحرینی‌ها بیابد، آن وقت اوتانت آرزوی کامل خواهد داشت که با سایر اقشار جامعه بحرین تماس بگیرد. در نظر داشته باشید که ما زحمت زیادی کشیدیم تا شیخ بحرین را به پذیرفتن همین قدر راضی کردیم. او اصولا مخالف هر چیزی بود که شباهت به مراجعه به آراء عمومی داشته باشد.پاسخ دادم : :گور پدر شیخ بحرین ! اعلیحضرت به نحوی عاقلانه تصمیم گرفته‌اند وضعیت ما را در خلیج فارس روشن سازند و برای نیل به این منظور این شهامت را داشته‌اند که پیشنهاد مراجعه به آراء عمومی را که منصفانه‌ترنی راه حل مسئله بحرین است بنمایند. به همین مناسبت از اطراف و اکناف دنیا در داخل ایران که مسئله بحرین حساسیت فوق‌العاده دارد مورد ستایش قرار گرفته‌اند. ولی اکنون انگلیس با نقشه‌ای مداخله می‌کند که ممکن است کل قضیه را بر هم بزند. من به عنوان مشاور شاه، وزیر دربار و حافظ منافع سلسله پهلوی با شما صحبت می‌کنم و می‌گویم پیشنهادتان به کلی غیر قابل قبول است.

چهارشنبه ،‌22 مرداد 1348شرفیابی ،‌مذاکرات با سفیر انگلیس را به شاه گزارش داردم. شاه بدوم چون و چرا ایستادگی مرا تصویب کرد و گفت : «به سفیر تکرار کن که اگر من پیشنهادش را بپذیرم مرتکب خودکشی شده‌ام. اگر این خودکشی در راه حفظ منافع ملت ایران بود،‌چندان اهمیتی به آن نمی‌دادم ولی به عقیده من این طرح خیانت به منافع ملی است ، بدین جهت نمی‌توانم آن را بپذیرم».

پنج‌شنبه، 10 مهر 1348شرفیابی … در ضیافت ناهاری که به افتخار شیخ راشد امیر دوبی ترتیب داده شده بود شرکت کردم. او را دو سه بار دیده‌ام و همیشه به نظرم مردی آرام و آینده نگر آمده است، درست خلاف سایر شیوخ خلیج که گویی همگی دچار عقده‌های حقارت هستند. مسائل مهم منطقه مورد بحث قرار گرفت، به سفر حردان التکریتی معاون نخست وزیر عراق به دوبی اشاره کردم. با لبخندی تلخ گفت : «باید می‌شنیدید که چه قول‌هایی به ما داد که از ما دفاع خواهند کرد». در مورد نفت، تعیین حدود فلات قاره و تداخل در ادعای مالکیت آبهای ساحلی، شاه پیشنهاد کرد مناطق مورد اختلاف توسط یک شرکت مشترک مورد بهره‌برداری قرار گیرد. شیخ لبخندی زد و گفت: «من مطمئنم که اعلیحضرت هرگز تصور تحت فشار قرار دادن کشور ضعیفی مثل ما را هم نمی‌کنند. اما شما هر چه صلاح می‌دانید انجام بدهید، کاملا در اختیار شما هستیم». حتی در مورد مسایل دفاعی هم گفت ترجیح می‌دهد به اعلیحضرت متکی باشد، و سپس افزود: «من به ارتشی که سرانجام فرمان مرگ مرا امضا می‌کند چه احتیاجی دارم! تنها چیزی که مورد نیاز من است یک نیروی پلیس منظم است.»او از شیخ زاید امیر ابوظبی انتقاد کرد که در مورد تأسیس اتحادیه امارت عربی هیچ اقدام مثبتی نمی کند. فکر یک ارتش متحد را نمی‌پسندد. و میل دارد به عوض انتخاب افسرانی از بحرین، انگلستان، عراق و یا هر جای دیگر، خود دست تنها اینکار را انجام دهد. شاه اصرار داشت حسن نیت ما را تأکید کند و از هر جهت به او اطمینان خاطر داد . سپس مسئله بحرین را مطرح کرد که ما با بزرگواری بیش از حد با آن برخورد کرده‌ایم. آنگاه در مورد فجیره و شارجه سؤال کرد .شیخ پاسخ داد : «مردم آنجا در نهایت فلاکت زندگی می‌کنند و شیوخ تا قران آخر پولها را به جیب می‌زنند.» شاه سپس کوشید مسئله جزایر تنب و ابوموسی را مطرح کرند ، لیکن شیخ با زیرکی از پاسخ‌گویی شانه خالی کرد.

یکشنبه، 18 آبان 1348….. سفیر انگلیس امروز بعد از ظهر به دیدنم آمد. تمام تلاشمان را کردیم تا مشکلات موجود در راه معامله 50 میلیون لیره‌ای خرید موشک را حل کنیم. دستور داشتم به او خاطرنشان کنم که شاه پیشنهاد کرده بود که انگلیس‌ها از تولید نفت لیبی بکاهند تا در آمد دولت لیبی که اعلام کرده یک معامله 150 میلیون لیره‌ای خرید اسلحه را با انگلستان لغو کرده است، کاهش پیدا کند . سفیر انگلیس لبخندی زد و گفت که پیش‌بینی‌های شاه بدون استثناء صحیح از آب در می‌آیند. سپس به مسئله جزایر تنب و ابوموسی پرداختیم .سفیر گفت، «ما بنا بر قول و قرارهایمان در قبال شیخ شارجه و رأس الخیمه متعهدیم، معهذا تشویقشان می‌کنیم تا با ایران به نوعی توافق برسند، مشروط بر این که شما هم اشغال جزایر را موکول کنید به توافق طرفین و یا اجازه آنها و ادعای پس گرفتن جزایر را بر مبنای حق قانونی نداشته باشید : خوب این منطقی است ، اگر هر راه دیگری را برگزینیم با عرب‌ها درگیر خواهیم شد …

دوشنبه ، 19 آبان 1348شرفیاب شدم . گزارش ملاقات دیروزم را با سفیر انگلیس به عرض رساندم. وقتی به اظهار نظرش در مورد جزایر رسیدم شاه منفجر شد و گفت: «غلط زیادی کرده است . این جزایر متعلق به ما هستند .گفتم : ما باید عملی فکر کنیم. هدف اصلی اعلیحضرت در اشغال جزایر تقویت قدرت دفاعی ما در خلیج فارس است. اعلیحضرت قبلا اعلام کرده بودند که اگر نفتی در این جزایر پیدا بشود بین ما و عرب‌ها تقسیم خواهند کرد. بنابراین هدف ما اشغال است نه مالکیت.شاه اظهار نظری نکرد ولی متوجه شدم که حرفهایم چندان خوش آیند نبوده است.

شنبه، 29 آذر 1348شیخ رأس الخیمه به دعوت وزیر امور خارجه ما، که امیدوار است با او بر سر استرداد جزایر تنب به توافقی برسد، در تهران است. من در حال حاضر امکان توافقی را نمی‌بینم، ضمنا شیخ خیلی محتاط است مبادا از طرف سایر کشورهای عربی برای دادن خاک عرب‌ها به ایران، به خیانت متهم شود. عجب اهانتی! عرب‌ها فقط به دلیل این که امپراتوری انگلیس این جزایر را از ما غصب کرد، صاحب آن شده اند، و حالا چنان از آنها صحبت می‌کنند که گویی ارث پدرشان است.

شنبه، 15 فروردین 1349…… شام در کاخ ملکه مادر صرف شد. در مورد مسایل گوناگون بحث شد از جمله بحرین.شاه گفت ، چند نفری پرسیده‌اند چرا مسئله بحرین به نحوی به مجلس عرضه شده که تمام مسؤولیت را بر عهده بگیرد؟ اما به قول خودشان، « این بحث و جدال‌ها در شأن من نیست، اگر مردم ایران درک نمی‌کنند که من حاضرم زندگی‌ام را برای آنها فدا کنم، چرا خودم را درگیر این کنم که کی چقدر مسؤولیت قبول می‌کند؟ از طرفی دیگر، اگر فداکاری من درک بشود، در آن صورت، دیگر دلیلی برای نگرانی ندارم.»این حرف‌ها در کمال صمیمیت بیان شد، چون فقط در حضور دوستان بسیار خصوصی گفته شد.

دوشنبه ، 17 فروردین 1349ساعت پنج بعد از ظهر نخست وزیر را در کاخ نیاوران ملاقات کردم. درباره مسایل جاری صحبت کردیم. چهره نخست وزیر گرفته بود. همانطور که پیش بینی می‌کردیم، روس‌ها نسبت به اقدام اوتانت در مورد بحرین اعتراض کرده و گفته‌اند که از حدود مسئولیتش فراتر رفته، و قبلا از شورای امنیت تأییدیه نگرفته است؛‌علی رغم این که پادگونی در سفر اخیرش به تهران از این سیاست بسیار تعریف کرد و آن را مورد حمایت قرار داد. البته مسئله اصول مطرح است. شوروی‌ها خوش ندارند دبیرکل سازمان ملل بدون تأیید روس‌ها بر یک رأی‌گیری عمومی ریاست داشته باشد. طبیعی است که حساب کرده‌اند اگر در این مورد دبیر کل را تأیید بکنند، در آینده اگر بخواهید همین عمل را در مورد چکسلواکی بکند، تکلیف آنها چه می‌شود.ممکن است اعتراض‌های دیگری هم داشته باشند؛ چه بسا می‌خواهند لطفی بکنند در حق عوامل ناراضی اینجا و عراق، که مخالف روابط دوستانه میان ایران و بحرین هستند، یا هوای عرب‌هایی را داشته باشند که بعضی‌هایشان در کمال ساده‌لوحی تصور می‌کنند رأی مجمع عمومی سازمان ممل نتیجه‌اش اتحاد ایران و بحرین خواهد بود.

جمعه 21 فروردین 1349:یک خبر داخلی مایه دلخوشی است. در مسابقه نهایی فوتبال جام آسیا که در تهران برگزار شد ایران دو بر یک اسراییل را شکست داد. جشن وشادی شهر را فرا گرفت. در استادیوم امجدیه، 30000 تماشاچی بلند شدند و با هم سرود ملی را خواندند، و جشن و سرور تا سحر ادامه پیدا کرد. شاه شانس آود که کسی از فرصت استفاده نکرد تا در مورد بحرین تظاهرات کند. موضوع اخیر به کلی از یادها رفته است. گروهی از فرصت استفاده کردند و شعارهای شدید ضد اسراییلی دادند، که در ایران بی‌سابقه است . شاه این را از چشم کمونیست‌ها می‌بیند.

سه شنبه،‌17 اردیبهشت 1349…. شورای امنیت سازمان ملل متحد در خواست اکثریت را مبنی بر استقلال کامل بحرین تصویب کرد. نماینده ما در سازمان ملل بلافاصله قول حمایت ایران را ارائه کرد. شنیدن خبر این قضیه از رادیو تهران بسیار جالب بود ـ گوینده خبر چنان با افتخار و غرور آن را خواند که گویی هم اکنون بحرین را فتح کرده‌ایم.

جمعه ، 27 اردیبهشت 1349صبح امروز رفتم سواری …. به دستور شاه سفیر انگلیس را فرا خواندم تا این پیغام را به او بدهم : «اگر شیوخ شارجه و ام‌القوین اقدام به حفر چاه‌های نفت در آب‌های ابوموسی بکنند، ایران از دخالت نظامی خودداری نخواهد کرد. و انگلیسی‌ها بهتر است بدانند اگر از شیوخ پشتیبانی بکنند، با ما طرف خواهند بود. و چنین رودررویی بین ایران و انگلیس نتایج مثبتی نخواهد داشت. و راه را برای بسیاری مسایل صاف خواهد کرد. اولا غرور ایرانیان ارضاء خواهد شد، و پس از شکست دادن انگلیسی‌ها ما را در موقعیتی قرار می‌گیریم که شیوخ را وادار کنیم شرایط ما را در مورد جزایر بپذیرند».سفیر از من تقاضا کرد که از هر گونه درگیری در مورد ابوموسی خودداری کنیم؛‌ اگر موقعیت ایجاب کند ایران می‌تواند کتبا اعتراض کند. او هم به سهم خود قول می‌دهد. تمام تلاش خود را به خرج دهد تا از حفاری در اطراف جزیره ممانعت به عمل آید، هر چند شیخ شارجه امتیاز آن را از قبل به شرکت نفت اکسیدنتال داده است.خدا را شکر که او سر قولش ایستاد . هم اکنون بی بی سی اعلام کرد که همه نوع حفاری در اطراف ابوموسی ، به دلیل بروز اختلاف میان شارجه و ام‌القوین در مورد ادعاهای هر کدام نسبت به فلات قاره ، متوقف شده است.

شنبه ، 28 اردیبهشت ـ جمعه، 8 خرداد 1349شیخ راشد حاکم دوبی در تهران بود و مذاکرات من با او وقتی برای نوشتن این خاطرات باقی نگذاشت .شنبه پیش ملکه عازم اصفهان شد تا از بناها و یادبودهای این شهر قدیمی که سخت مورد بی‌توجهی قرار گرفته، بازدید به عمل آورد. باید خدا را شکر کنیم که او به این مسایل علاقه‌مند است. پس از همراهی او به فرودگاه برگشتم و شرفیاب شدم.

جمعه، 9 خرداد 1349…. سفیر انگلیس را احضار کردم. به او گفتم شاه احساس می‌کند که انگلیسی‌ها در مورد جزایر کوچکتر‌ین اقدامی به عمل نیاورده‌اند. در مورد جزایر به او هشدار دادم که اگر در اسرع وقت اقدامی به عمل نیاورند تمام اعتبارشان را از دست خواهند داد.پرسید، به چه دلیل ما تا این حد در مورد حاکمیت قانونی بر این جزایر اصرار می‌ورزیم؟ چرا به سادگی آنها را اشغال نمی‌کنیم. و مشکل را با یک حرکت قاطع حل نمی‌کنیم . پیشنهادش واقعا متعارف انگلیسی‌ها بود، که از قضا من هم با آن موافقم.مأموریت مهم دیگری هم از طرف شاه داشتم که از سفیر بخواهم از جانب ما برای دریافت وامی با بهره کم از کویت دخالت کند؛ مبلغی در حدود 100 میلیون لیره، بابت خرید لوازم نظامی و غیره از انگلستان.شاه آدم زیرکی است، و خوب می‌داند چه موقع برگ برنده‌اش را رو کند. به سفیر هشدار دادم که جز شاه و من کسی از این قضه وام از کویت خبر ندارد. و این ارقام در هیچ یک از آمار رسمی وام‌های کشور مندرج نخواهد شد. سرانجام ، بار دیگر تکرار کردم که اگر کشور ثالثی اقدام به حفاری در اطراف آب‌های ابوموسی بکند، ما به زور متوسل خواهیم شد.

شنبه، 10 خرداد 1349شرفیابی … به شاه در مورد گفته تحریک آمیز ولیعهد دوبی پیش از ترک تهران گزارش دادم، گفته بود، «ما همه چاکران وفادار اعلیحضرت فارس هستیم. ما را رهنمایی کنید». افزودم که نیاز داریم برای سیاستمان در خلیج فارس استراتژی‌های گوناگون در نظر بگیریم. تا اگر یکی موفق نشد، استراتژی‌های دیگر را به کار ببندیم. به عنوان مثال، در مورد فدراسیون امارات، آیا ما باید نقش نگهبان آنها را به عهده بگیریم یا باید با تک تک اعضا به توافق جداگانه برسیم؟ تمام این راه حل‌ها باید بررسی شود و گزارش کاملی به شاه داده شود.شاه در پاسخ گفت، در حال حاضر، راه ما مشخص است. باید تمهیدی به کار ببندیم که هر یک از آنها موافقت‌نامه مالی جداگانه‌ای در مورد دفاع با ما امضاء کند.گفتم: بی‌تردید نقشه فوق‌العاده‌ای است، اما همچنان باید راه‌های دیگر را نیز بررسی کنیم. از هر چه بگذریم،‌آیا حقیقتا انتظار داریم که نیروی نظامی ایران چنین مسؤولیت وسیعی را بر عهده بگیرد؟ آیا این به نفع ماست؟شاه از این حرف من که اشاره‌ای به بی‌کفایتی ارتش داشت خشمگین شد. ولی وظیفه من روشن است، صابون خطر سرپیچی را به تنم مالیدم و گفتم، «عجیب است که اعلیحضرت این چنین خشمگین شدند. ولی وقتی ار بیخ پیدا کند، جنگ و رژه ارتش دو چیز کاملا مجزاست. اعلیحضرت می‌خواهند که ایران قدرت حاکم خلیج فارس باشد. اما پیش از آن باید قابلیت واقعی ارتشمان را ارزیابی کنیم، و این ارزیابی باید در کمال واقع بینی صورت بگیرد.

دوشنبه ،‌12 خرداد 1349…. روز پرمشغله‌ای بود. ساعت هفت صبح امروز را با مذاکره برای خرید هلیکوپترهای شینوک آغاز کردم. شاه علاقه خاصی نسبت به این معامله دارد. خود هلیکوپترها قادرند 40 نفر را در جا نقل و انتقال بدهند . بعد سفیر انگلیس آمد تا متن نامه‌ای را که دولت متبوعش به شیوخ‌ام القوین و عجمان فرستاده است، به من نشان دهد. شیوخ اکیدا از اقدام به حفاری در اطراف ابوموسی بر حذر شده‌اند، در وهله اول به دلیل ادعایی که شارجه نسبت به جزیره کرده است.سفیر در شرایطی نبود تا نسخه‌ای از نامه را به من بدهد ولی لب مطلب از این قرار بود:1-کشور ثالثی باید به دعوت شود تا اختلافات میان عجمان و ام القوین را سرو سامان بدهد2-شارجه نسبت به حفاری در این مناطق نباید ادعایی داشته باشد3-تمام طرفین باید نسبت به علائق ایران در منطقه ، هوشیار باشندموضع ایران در ارتباط با ابوموسی باید در اسرع وقت روشن شود.بنابر اظهار سفیر، «با بر هم زدن روابط میان شیوخ، ما جلو حفاری را می‌گیریم بی‌ آنکه لزومی به دخالت نظامی ایران پیش بیاید. در این میان به آنها یاد‌آور شده‌ایم که انگلستان تا دوازده ماه دیگر نیروهای خود را از خلیج فارس خارج خواهد کرد، و از آن پس امارات عربی رأسا با ایران رودررو خواهند بود که کشوری است به مراتب قویتر از هر کدام از آنها. آنها حق حفاری دوباره را ندارند تا این که مسئله ادعای ایران حل و فصل شود. اما باید اضافه کنم، که شرکت نفت اکسیدنتال، به امید راه‌ اندازی حفاری‌های اکتشافی، اعمال فشارهایی می‌کند».در پاسخ گفتم که ، «ایران کمترین علاقه‌ای به منافع نفتی ابوموسی ندارد و فقط می‌خواهد از آنجا به عنوان پایگاه نظامی استفاده کند. نکته‌ای که لزوما با منافع نمایندگان کمپانی‌های نفتی منافاتی ندارد. اما چند تا از شیوخ در سفرهایشان به تهران و ملاقات با شاه اظهار داشته‌اند که انگلستان آنها را از هر نوع قرار و مداری با ایران منع می‌کند، که کاملا با قول شما در مورد اعمال سازش مغایرت دارد».سفیر این اتهام را رد کرد و گفت، شاه که می‌دانید عرب‌ها چه دروغ‌گوهایی هستند.گفتم: بله عرب‌ها دروغگویی را از شما انگلیسیها یاد گرفته اند!

دوشنبه 27 خرداد1349امروز بعدازظهر را به مدت سه ساعت، با سفیر انگلیس گذراندم. در مورد امارات رک و پوست کنده حرفم را زدم، “شما طرف کی هستید؟ ما هیچ وقت گستاخی شما را فراموش نمی‌کنیم . چرا اجازه می‌دهید این شیوخ به آزادی در تمام جهان عرب سفر کنند و سوء تفاهم‌های بیشتری در مورد جزایر به وجود آورند؟ قصدتان چیست؟ وقتی اینها به تهران می‌آیند، هرگز اتفاقی نمی‌افتد جز رد و بدل کردن تعارف‌های دیپلماتیک‌. چرا هیچ کمکی نمی‌کنید. همین قدر بدانید که این جزایر تحت هر شرایطی متعلق به ماست، هر چه پیش آید.”او هم گفت، برای دفاع از جزایر ما هم زور را با زور پاسخ خواهیم گفت.گفتم هر کاری دلتان می‌خواهد بکنید. این جزایر حتی اگر این اهمیت استراتژیک را هم نداشتند باز هم برای مردم ایران از اهمیت زیادی برخوردار بودند و شما نمی‌توانید با افکار عمومی بازی بکنید. ما دست از بحرین برداشتیم. حالا انتظار دارید همین کار را در مورد این جزایر بکنیم. لابد بعدا هم باید در مورد خوزستان تسلیم ملی‌گراهای عرب بشویم. شماها دارید با دم شیر بازی می‌کنید و در مقام دولت شما، وظیفه من است که به شما هشدار بدهم. قول‌های شما همیشه توخالی از آب در آمده‌اند. در پایان این محاکمه ، سفیر اعتراف کرد که در طول دو هفته گذشته به حدی ناراحت بوده که شب‌ها خوابش نمی‌برده است. «من حقیقتا نمی‌دانم به شما چه بگویم، یا به لندن چه گزارش کنم. تازه لندن دست و پایش را گم کرده که جواب شیوخ را چه بدهد. همه دچار دردسر شده‌ایم.»پیش از رفتن یک نکته را هم خصوصی به من گفت، «پس از عرض حال عراق، سفیر شوروی نزد من آمد و پیشنهاد کرد که توصیه نمی‌کند از اشغال جزیر توسط ایران پشتیبانی کنیم. این هم از به اصطلاح رفقای شمالی ایران.»بعد از این ملاقات حال من به قدری بد شد که با تب در رختخواب افتادم . و سه روز است که گرفتار هستم.

سه شنبه ، 28 خرداد 1349شرفیابی برای حضور شیخ خلیفه، نخست وزیر بحرین، که بعدا به ناهار دعوت داشت. با حاکم بحرین شیخ عیسی نسبت نزدیک دارد. در مجموع آدم مطلع و باهوشی به نظر می‌آمد، انگلیسی‌اش درجه یک است .

جمعه ،‌31 خرداد1349با معشوقم دو ساعتی اسب سواری کردیم. علی رغم گرما بسیار دلپذیر بود.با سفیر انگلیس ملاقات کردم . اعتراف کرد موفق نشده شیخ رأس الخیمه را از رفتن به بغداد منع کند. ولی هم او و هم شیخ شارجه را تحت فشار قرار داده‌ایم تا راه حلی برای مشکل جزایر بیابند که در جهت پیشنهاد ایران برای اشغال مشترک جزایر باشد. به آنها تأکید کرده‌ایم که این فرصت نادری است، و به لطف بزرگواری ایران این بهترین راه حل و فصل این مشکل است.سفیر هم مثل شاه معتقد است که خروج انگلستان از خلیج فارس به مرحله‌ای رسیده که جای برگشت ندارد.سر ناهار گزارش این ملاقات را دادم .شاه اظهار داشت، ما همچنان باید مراقب باشیم. شیوخ ممکن است در مورد جزایر با یکی از شرکت‌های نفتی خارجی به توافق برسند . اگر چنین معامله‌ای را نادیده بگیریم، به وضوح پذیرفته‌ایم که ادعای آنها اعتبار دارد…»

جمعه 30 مرداد1349در مورد مسئله‌ جزایر،‌سفیر گفت نماینده مخصوصی از لندن مأمور شده تا راه حلی برای قضیه بیابد، شخصی است به نام سر ویلیام لوس،‌که قبلا مأمور مقیم دیپلماتیک انگلیس در خلیج فارس بوده است. او کار را به یک شرط پذیرفته؛ این که اختیارات تام داشته باشد تا تمام امکانات موجود را برای حل و فصل قضیه بررسی کند و هرگونه تصمیم از قبل تعیین شده‌ای را ندیده بگیرد. حکومت محافظه‌کار با این شرط موافقت کرده است و اکنون اعتراف می‌کنند که تعهدشان مبنی بر جلوگیری از خروج انگلیسی‌ها از خلیج فارس چیزی جز تبلیغات انتخاباتی نبوده و فقط به قصد رأی آوردن گفته شده است. سفیر همچنین افزود که شیوخ شارجه و رأس الخیمه منتظر عربستان سعودی هستند تا به تفاهمی با ایران برسد، ولی سعودی‌ها هم به کلی از زیر بار این قضیه شانه خالی کرده‌اند.

سه شنبه، 31 شهریور 1349شرفیابی … گزارش ملاقاتم را با سر ویلیام لوس دادم که خواسته بود در مورد حرفی که شاه زده است توضیحی بپرسم. منظور شاه از گفتن این جمله که ایران نسبت به حضور انگلیسی‌ها در خلیج فارس اعتراضی نخواهد داشت مشروط بر این که بر مبنای توافق دو جانبه‌ای با شیوخ باشد، چه بوده است.شاه گفت: «اولا که امارات باید مستقل بشوند؛ فقط در آن صورت است که می‌توانند به نوعی توافق برسند. یکی از شرایط به دست آوردن استقلال آنها هم خروج تمام نیروهای خارجی از خلیج فارس است. اگر فدراسیون جدید امارات در نهایت از انگلیسی‌ها دعوت کند که باز گردند، آن وقت مسئله شکل دیگری پیدا می‌کند»

سه شنبه ،‌28 مهر 1349همزمان موفقیتی در مذاکرات نفت تهران به دست آورده‌ایم و فرمول تسهیم سود 50-50 به 45-55 به نفع ما تغییر کرد. همچنین قرار شد در مورد بهای نفت تجدید نظر بشود … اتفاقی که ذکرش بی مناسبت نیست، این است که سفیر انگلیس به ملاقات من آمد و اعلام کرد شدیدا توصیه می‌کنم مذاکرات را با شرکت‌های نفتی قطع نکنید.این پیام را به شاه رساندم، که علی‌رغم خودداری معمولش ، به سختی می‌توانست آتش خشمش را فرو بنشاند. گفت ، «حالا دیگر انگلیسی‌ها به من توصیه می‌کنند، اگر یک بار دیگر به خودشان جرأت بدهند به من توصیه کنند، چنان پدری ازشان بسوزانم، که جد و آبادشان را یاد کنند. پدر سوخته ها »در مورد مشابه دیگری چند هفته پیش که به جزیره کیش رفته بودیم، صحبت تنب و ابوموسی پیش آمد و شاه گفت، «اگر لازم بشود، آنها را با زور خواهیم گرفت، عرب‌ها و انگلیسی‌ها هم هر گهی دلشان می‌خواهد بخورند.»چنین اعتماد به نفسی حقیقتا باعث غرور است.

جمعه 4 دی 1349برای اولین بار در دویست سال اخیر یک شیخ بحرین سفری رسمی به ایران کرده است . در فرودگاه، شاهپور غلامرضا، نخست وزیر و من از او استقبال کردیم. خیلی جالب است که تا همین اواخر ما از او با عنوان :«شیخ فلان فلان شده و غاصب بحرین » نام می‌بردیم. اما امروز او میهمان عزیز و محترم ماست. ناهار را با شاه صرف کرد که بعدا به او افتخار داد و در اقامتگاه او چای صرف کرد. این هم یکی از اولین‌های دیگر؛ تاکنون سابقه نداشته که شاه دیدار یک شیخ خلیج فارس را پس بدهد. به این موضوع اشاره کردم و گفتم شاید داریم ادب و نزاکت را از حد می‌گذرانیم ولی شاه پاسخ داد که مایل است شیخ یکی از اقمار ایران بشود. شیخ از بازدید شاه بسیار خوشوقت شد.

روز نهم آذر سال 1350 ایران جزایر تنب را اشغال کرده ، و روز بعد پیمان دفاعی منعقده فی مابین انگلیس در شیخ نشین‌ای خلیج فارس (دریای عمان) لغو گردید و بنیاد امارات متحده عربی نهاده شد. رأس الخیمه به عمل ایران اعتراض کرد و یک سال دست به دست کرد تا سرانجام به فدراسیون جدید پیوست. در مورد ابوموسی، ایران و شارجه توافق کردند که منطقه را به دو بخش مساوی تقسیم کنند، و بخش مسکونی جزیره متعلق به شارجه باقی ماند. ایران برای نشان دادن حسن نیتش موافقت کرد که فعالیت های شرکت نفت کرسنت همچنان به روال سابق، در منطقه متعلق به آن و آب‌های اطرافش،ادامه پیدا کند. و به منظور ایجاد تسهیلاتی برای این امر، ایران انگیزه‌های گوناگون مالی به نحوی محرمانه برای شیخ شارجه فراهم آورد .

به گزارش دویچه‌وله،‌ لیام کالینز، مدیر مرکز مبارزه با تروریسم آکادمی ارتش، در این خصوص به خبرگزاری رویترز گفته است: «این اسناد نشان می‌دهند که رابطه ایران و القاعده خصمانه بوده و بیشتر حول مذاکرات غیرمستقیم بر سر آزادی تعدادی از جهادگرایان (القاعده) بوده است که به همراه خانواده‌های‌شان از سوی جمهوری اسلامی بازداشت شده بودند.»

به دنبال حمله آمریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱، شماری از رهبران عملیاتی القاعده به همراه خانواده‌های خود به ایران گریختند، که دولت ایران آنها را تحت «حصر خانگی» قرار داد.

ایران طی این سال‌ها شماری از این افراد، از جمله برخی از وابستگان اسامه بن لادن، را آزاد کرد، ولی گفته می‌شود که «هم‌چنان شماری از آنها را در اختیار دارد».

مرکز مبارزه با تروریسم آکادمی ارتش آمریکا ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۷ سند از مجموعه اسناد متعلق به اسامه بن‌لادن را منتشر کرد که در یکی از آنها متعلق به ژوئن ۲۰۰۹ یکی از فرماندهان القاعده خطاب به بن لادن نوشته است که ایرانیان «ماه گذشته تعدادی از برادران» را آزاد کرده است.

به گفته این مرکز، در این نامه تأکید شده است که ایران قصد دارد «در عرض یک هفته» تعدادی دیگر، از جمله احتمالا برخی از اعضای خانواده بن لادن را آزاد کند.

بر اساس تحلیل‌های این مرکز، آزادی برخی از اعضای القاعده، از جمله سیف‌العدل، از سوی ایران نه به دلیل ابراز همدردی با القاعده، بلکه در واکنش به تهدیدهای القاعده و همچنین ربوده شدن یک دیپلمات جمهوری اسلامی در پاکستان بوده است.

حشمت‌الله عطارزاده، دبیر سوم سرکنسولگری ایران در پیشاور پاکستان، نوامبر ۲۰۰۸ (آبان‌ماه ۱۳۸۷) ربوده شد و انگشت اتهام در این آدم‌ربایی به سوی القاعده نشانه رفت. آقای عطارزاده در نهایت در ماه مارس ۲۰۱۰ (فروردین ۱۳۸۹) آزاد شد.

رویترز تأکید می‌کند که علی‌رغم آزادی تعدادی از اعضای خانواده بن لادن از سوی ایران، گزارش‌ها حاکی است که سعد، یکی از پسران بن لادن که در ایران نگهداری می‌شد، سال ۲۰۰۹ کشته شده است.

در یکی از نامه‌های منتشر شده از سوی این مرکز، بن لادن از یکی از اعضای القاعده خواسته است تا نامه‌ای از سعد، به دلیل «اطلاعات مهمی که در خصوص ماهیت حقیقی حکومت ایران» در خود دارد، در آرشیو القاعده نگهداری شود.

رویترز همچنین تأکید کرده است که حتی بعد از آزاد شدن دیپلمات ایرانی، جمهوری اسلامی هم‌چنان یکی از دختران بن‌لادن را به همراه همسرش نزد خود نگاه داشته است.

بن‌لادن ماه مه ۲۰۱۰ در نامه‌ای به یکی از دستیارانش آورده است: «این عادلانه نیست که زنان را از همسران‌شان جدا کنند، بنابراین آنها (جمهوری اسلامی) باید دخترم و همسرش را با هم آزاد کنند.»

در این اسناد همچنین عطیه عبدالرحمن، که برای مدتی پس از مرگ بن لادن و پیش از آن‌که به دست آمریکایی‌ها کشته شود، مرد شماره ۲ القاعده به حساب می‌آمد، با ناراحتی و تلخی از رابطه و مذاکره با ایران صحبت می‌کند.

عطیه عبدالرحمن در نامه‌ای نوشته است: «این جنایتکاران نه برای ما نامه‌ای فرستادند و نه از طریق برادرمان برای ما پیامی فرستادند. چنین رفتاری از جانب آنها چیز غیرمعمولی نیست، بلکه شیوه و طرز تفکر آنها این طوری است. آنها نمی‌خواهند نشان دهند که در حال مذاکره با ما هستند یا به فشارهای وارده از جانب ما پاسخ می‌دهند.»

مرکز مبارزه با تروریسم آکادمی ارتش آمریکا می‌گوید هنوز به طور دقیق مشخص نیست چه منطقی پشت بازداشت اعضای نظامی القاعده از سوی ایران، آن هم بدون طی مراحل قانونی، نهفته است.

این مرکز می‌گوید احتمال دارد این دستگیری‌ها به منظور بازداشتن القاعده از دست زدن به اقدام نظامی علیه ایران صورت گرفته باشد یا امکان دارد جمهوری اسلامی اعضای القاعده را برای چانه‌زنی با واشینگتن نزد خود نگاه داشته است.

علی‌رغم این روابط خصمانه، مطالعات این مرکز نشان می‌دهد که پس از حمله آمریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱، گروه القاعده ایران را به عنوان پایگاه جایگزین برای فعالیت‌های خود مد نظر قرار داده بود.

این مرکز تأکید کرده است که سیف العدل، عضو ارشد القاعده که سال‌ها در ایران در حصر خانگی بود، بارها در نوشته‌های عمومی خود خاطرنشان کرده است که القاعده توانسته است با حامیان خود در ایران که مرتبط با گلبدین حکمتیار، جنگ‌سالار افغان، هستند، ارتباط برقرار کند.

در این نوشته‌ها اما هیچ‌گاه اشاره‌ای به ارتباط القاعده با دولت جمهوری اسلامی نشده است.

آمریکا تاکنون بارها ایران را به حمایت از گروه‌های تروریستی، از جمله القاعده متهم کرده است، با این‌ حال تهران همواره از القاعده به عنوان گروه تروریستی یاد کرده است و خبرگزاری‌های جمهوری اسلامی بارها گزارش‌هایی مبنی بر دستگیری اعضای القاعده در ایران منتشر کرده است.

به گزارش رادیو فردا و به نقل از علی‌اکبر صالحی وزیر امور خارجه ایران، پایان یافتن درگیری بر سر موضوع هسته‌ای نه تنها خواست ایران، بلکه خواست غرب نیز هست. پایان یافتن بحث‌ها پیرامون برنامه هسته‌ای برای ایران به این خاطر مهم است که جمهوری اسلامی به ثبات در بازار نفت از همه نظر علاقه‌مند است.

خبرگزاری مهر با ابراز امیدواری از “برداشته شدن قدم‌های عملی در مذاکرات بغداد برای ادامه یافتن گفت‌و‌گوها” اعلام کرده است: «از جانب ما همه کاری انجام خواهد پذیرفت تا روابط مانند گذشته در مسیر خود قرار گیرد و در جهت منافع همه طرف‌ها باشد.»

در همین زمینه علی باقری معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران نیز اعلام کرده است توافق ایران و گروه ۵+۱ در گفتگوهای استانبول، حرکتی رو به جلو در قالب یک فرآیند که مبتنی بر رویکرد گام به گام و اصل عمل متقابل باشد، تعریف شده است.

علی باقری پس از بازگشت از پکن و مسکو و دیدار با هگل اشمیت، معاون رییس شورای سیاسی و امنیتی اتحادیه اروپا اضافه کرده است: «چارچوب این فرآیند تا پیش از نشست بغداد تدوین خواهد شد.»

به گزارش منابع خبری ایران، آقای باقری برگرداندن پرونده ایران از شورای امنیت سازمان ملل متحد به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را گام اصلی در طرح گام به گام روسیه عنوان کرده است.

معاون سیاست خارجی و امور بین‌المللی دبیر شورای عالی امنیت ملی افزوده است که با برگشتن پرونده ایران به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، توافقات آتی ایران با گروه ۵+۱ می‌تواند نشست بغداد را به موفق‌ترین نشست در زمینه پرونده هسته‌‌ای ایران تبدیل کند. در غیر این صورت باید شاهد دورهای بعدی برای مذاکرات بغداد بود.

بر اساس طرح “گام ‌به ‌گام” روسیه، دولت جمهوری اسلامی در چارچوب یک جدول زمان‌بندی شده، به سوالات و ابهام‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره جوانب مختلف برنامه هسته‌ای این کشور پاسخ می‌دهد. در هر مرحله، در صورتی که پاسخ ایران از سوی آژانس قانع‌کننده تشخیص داده شد، تدابیری برای تشویق و لغو گام به گام تحریم‌ها در نظر گرفته می‌شود.»

با وجود ابراز امیدواری مقامات مذاکره‌کننده‌ی ایران به گفت‌و‌گو‌های بغداد، علی اصغر سلطانیه نماینده‌ی ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی روز جمعه ۱۵ اردیبهشت در گفت‌و‌گو با خبرگزاری رویترز از رد کردن تقاضای غرب برای تعلیق غنی‌سازی سخن گفته است.

آقای سلطانیه “تعلیق غنی‌سازی و بستن سایت زیرزمینی فردو” را خط قرمز ایران برای مذاکرات استانبول ۲ عنوان کرده است.

پیش از این وزیر خارجه آلمان عصر پنج‌شنبه (۳ مه / ۱۴ اردیبهشت) در جمع کمیته یهودیان آمریکا در واشنگتن گفته بود، هیچ‌گونه تاکتیکی برای به درازا کشاندن گفت‌وگوهای بین‌المللی اتمی را تحمل نخواهد کرد.

گیدو وستروله تصریح کرده بود: «ما ساده نیستیم. صبرمان هم بی‌حد و مرز نیست.» وی افزود که هیچ‌گونه “بازی با زمان” تحمل نخواهد شد. وستروله بر همبستگی کشور خود با اسرائیل در مناقشه اتمی با ایران تأکید کرد.

گفت‌وگوهای بین‌المللی با ایران ماه گذشته (آوریل/ اردیبهشت) بعد از وقفه‌ای طولانی آغاز شد. در این مذاکرات که در ‌استانبول برگزار شد نمایندگان آمریکا، بریتانیا، فرانسه، روسیه، چین، آلمان و ایران شرکت کردند.

دور جدید مذاکرات قدرت‌های دارای حق وتو به‌علاوه‌ی آلمان با ایران در تاریخ ۲۳ ماه مه (۳ خرداد) در بغداد انجام خواهد گرفت. کارشناسان معتقدند که این دور از مذاکرات، آخرین شانس برای جلوگیری از حمله‌ی نظامی اسرائیل به تاسیسات اتمی جمهوری اسلامی ایران است.

ایران زمین، نیاوران، فرشته و… برخی مجموعه های ورزشی یا تفریحی و پاتوق های شمال و شمال غرب تهران مناطقی است که «پسربازی» را بیشتر می توان شاهدش بود. اما مسئله آنجا جالب می شود که مسئله از پسربازی نیز فراتر می رود و عده ای در مقابل دریافت پول یا معادل آن، با دخترها برای امور و روابط خلاف اخلاق همراه می شوند و در واقع عملاً عنوان «مردان فاحشه» را شایسته خود می سازند.

اگرچه چنین روابطی نیز مسبوق به سابقه بوده و حداقل در پنج دهه اخیر نمی توان منکر وجودش شد، ولی مشخصاً آنچه در گذشته رخ می داد، ارائه چنین پیشنهادهایی از سوی زنان میانسال و دارای سنین حداقل چهل سال و با متوسط پنجاه سال بود و این اتفاق نیز به شکل محدودی در حال وقوع بود و مردان نیز حتی از طیف دانشجوی شهرستانی و نظایر اینها که ویژگی خاص جز مردانگی نداشتند، می شدند. این بار اما شرایط به کلی تغییر یافته و متوسط سن دختران و یا زنان جوان مطلقه ای که چنین پیشنهادهایی می دهند، به شدت کاهش یافته و به لحاظ کمی نیز شواهد حکایت از افزایش شدید چنین رفتارهایی دارد که در نوع خود اتفاق منحصر به فردی است.

این طیف در ایران مشخصاً در پی شرکای جنسی مذکری هستند که از چهره و اندام و کلام مناسبی برخوردار باشد تا در محافل دوستانه شان نیز برای داشتن چنین پسری پز دهند و از این گربه خانگی به عنوان طالب خود یاد کند، حال آنکه داستان چیز دیگری است و در واقع پسر در حال خالی کردن جیب دختر یا دریافت مکرر هدایای گرانقیمت است که دختر نیز می داند صرفاً برای حفظ این شخص و نه صرفاً بابت علاقمندی و دوستی دختر و پسری خرج می کند. پسران این طیف نیز برخلاف گذشته عمدتاً دانشجویان شهرستانی که مشکل هزینه دارند یا مردان ساده نیستند و عموماً جوانان دارای اندام های فیتنس با چهره های خاص هستند که حداقل جزو طبقه متوسط تلقی می شوند.

جالب آنکه طیف دخترهای مشتریان این مردهای عمل آمده در باشگاه های بدنسازی نیز لزوماً فاقد چهره یا فیزیک مناسب نیستند و برخلاف تصور، بخش قابل توجهی از این دختران جوان از چهره مناسبی برخوردار بوده و حتی تحصیلات دانشگاهی نیز دارند، اما مشخصاً حتی نمی خواهند به میزان تعهد نیم بندی که در دوستی دختر و پسر نیز به وجود می آید نیز پایبند باشند و در اصل انگیزه محوری این طیف دخترها تنوع طلبی بیش از حد است که حتی به رفتار خلاف اخلاق در مدت طولانی با یک شخص نیز قانع نیستند!

در این میان هرچند مردان فاحشه درآمد به مراتب بهتری از بودن با زنان میانسال دارند اما با توجه به ویژگی ها و جذابیت دختران خواهان این مسائل، حضور با زنان جوانان را ترجیح می دهند. این نوع فحشا هرچند هنوز وسعتی قابل رقابت با فحشای مردان نیافته که شرحش در میان مردم دهان به دهان بچرخد، اما به نظر می رسد با توجه به تغییرات ساختار اجتماعی ایران این اتفاق وسعت یابد.
در شرایط کنونی بخش اعظم دانشجویان دختر بوده و این نسبت نیز روز به روز در حال افزایش است و همچنین اقبال بیشتر کارفرمایان به کارمندان زن که حتی در خصوص میزان حقوق نیز نسبت به مردان انعطاف پذیرند، دختران به سرعت و سهل الوصول تر از  مردان جوان می توانند به استقلال مالی دست یابند و در مقابل مردانی به کثرت این بانوان باقی نمی مانند که بتوانند با تحصیلات معادل و شغل مناسب و چهره و اندام ایده آل پیشنهاد زندگی مشترک را بدهند، عملاً دختران در پی شرکای موقت زندگی می گردند که نیازهای مختلف شان را از جمله آنچه مورد اشاره قرار گرفت، تامین نمایند.

طبیعتاً تغییر مداوم این شرکای نیز حس تنوعی طلبی (حتی اگر فاقد این حس باشند) را در گروهی از دختران به وجود می آورد و سرانجامش خانم هایی با خودروهای مدل بالا هستند که در برخی خیابان ها در پی مردانی با خودروهای چند ده میلیونی در پی مشتری خانم هستند! اینها بخشی از فساد در لایه های جامعه شهری به خصوص در پایتخت است که حتی برای برخی اقشار، باورناپذیر به نظر می رسد. اما این وضع تکان دهنده در ایران در حال وقوع است. هرچند مشابه آنچه ذکر شد در برخی کشورهای اروپایی آژانس هایی چنین خدماتی می دهند اما در ایران واقعاً اتفاق قابل هضمی نیست.

منبع: سایت بازتاب

به گزارش دویچه‌وله، با توجه به اقدامات اخیر ایران و نیز گسترش جنبش‌های اعتراضی در منطقه، کشورهای حوزه خلیج فارس درصددند تا اتحادیه‌ای سیاسی موسوم به “اتحادیه خلیج” تشکیل دهند تا در زمینه تعیین سیاست‌های خارجی و تدوین سیاست‌های دفاعی این کشورها فعالیت کند و شرایط را برای مقابله با نفوذ و تاثیرگذاری ایران فراهم سازد.

به گزارش خبرگزاری رویترز، وزیر امور خارجه عربستان سعودی در یک سخنرانی در روز یکشنبه (۱۰ اردیبهشت/ ۲۹ آوریل) این خبر را بیان کرد. آن‌طور که سعود الفیصل گفته، قرار است دو هفته دیگر رهبران کشورهای هم‌پیمان آمریکا در حوزه خلیج فارس در ریاض، پایتخت عربستان، گرد هم بیایند تا به بحث و بررسی درباره کلیات این طرح بپردازند. ایده تشکیل این اتحادیه ابتدا در دسامبر ۲۰۱۱ توسط ملک عبدالله، پادشاه عربستان، پیشنهاد شده بود.

انتشار خبر استقرار چند فروند جنگنده پیشرفته آمریکایی در پایگاهی هوایی در امارات متحده عربی واکنش کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ایران را برانگیخت. سخنگوی این کمیسیون از ناامن شدن منطقه و مسئولیت عرب‌ها سخن گفت.

یکی از دیپلمات‌های غربی آگاه به مسائل حوزه خلیج فارس در گفت‌وگو با رویترز گفته که علت اصلی پیشنهاد این طرح هراس سعودی‌ها از احتمال براندازی حکومت سنی بحرین به دست معترضانی است که از اکثریت شیعیان این کشورند.

اعتراضات مردمی در بحرین با محوریت شیعیان یک سال پس از آن‌که خاندان آل خلیفه بحرین از نیروهای عربستان و امارات برای سرکوب آنها بهره گرفت، بار دیگر از سر گرفته شده و همین مساله نگرانی‌های گسترده‌ای در ذهن مقام‌های سعودی پدید آورده است. به اعتقاد ‌آنها، شیعیان بحرین تحت حمایت و پشتیبانی ایران دست به اعتراض می‌زنند.

سفر اخیر محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری اسلامی، به جزیره ابوموسی نیز بر نگرانی‌های رهبران امارات متحده عربی و عربستان سعودی افزوده است. سعود الفیصل، وزیر امور خارجه عربستان، می‌گوید: «همکاری و هماهنگی میان کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در قالب کنونی نمی‌تواند برای مواجهه با تهدیدات موجود و تهدیدات پیش رو کافی باشد و لازم است کشورهای حوزه خلیج فارس به یک قالب قابل پذیرش جدید برای هماهنگی اقدامات دست یابند.»

آل‌خلیفه، خاندان سنی حاکم بر بحرین، از بستگان و متحدان نزدیک خاندان آل سعود حاکم بر عربستان است و مقام‌های سعودی می‌دانند که در صورت براندازی آل خلیفه در بحرین، بخش قابل توجهی از قدرت و نفوذ خود در منطقه را از دست خواهند داد و این مساله ممکن است معادلات سیاسی در منطقه را به نفع ایران تغییر دهد.

نیروهای امنیتی بحرین تا کنون در اکثر مناطق این کشور شیعیان معترض را سرکوب کرده‌اند. اما اعتراضات در این کشور به رهبری حزب اسلام‌گرای “وفاق” همچنان ادامه دارد. حزب وفاق هر نوع ارتباط با ایران را تا کنون انکار کرده و رهبران آن می‌گویند فقط قصد دارند سهمی در رهبری و پیشبرد امور این کشور داشته باشند.

شورای همکاری خلیج فارس (GCC) که از سال ۱۹۸۱ تاسیس شد، در واقع پاسخی به پیروزی انقلاب اسلامی در ایران بود. عربستان سعودی، امارات متحده عربی، کویت، قطر، عمان و بحرین که همه از مهم‌ترین تولیدکنندگان نفت و گاز در جهان‌اند، از موسسان این نهاد منطقه‌ای بودند.

با گسترش نفوذ شیعیان تحت حمایت ایران در عراق پس از حمله آمریکا به این کشور در سال ۲۰۰۳ و پیشبرد برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی، نگرانی‌های شورای همکاری خلیج فارس نسبت به ایران و گسترش دایره تاثیرگذاری‌اش افزایش یافت.

پس از براندازی حسنی مبارک در مصر و آغاز خیزش اعتراضی در بحرین، مقام‌های سعودی نیروهای نظامی و امنیتی خود را برای آرام‌کردن اوضاع روانه این کشور کردند.

آن‌طور که دیپلمات‌های غربی به رویترز گفته‌اند، در صورت توافق کشورهای حوزه خلیج فارس برای تاسیس “اتحادیه خلیج” احتمالا عربستان سعودی این امکان را خواهد یافت که پایگاهی دائمی برای استقرار نیروهای خود در بحرین تاسیس کند. اپوزیسیون بحرین نسبت به تشکیل “اتحادیه خلیج” هشدار داده و اعلام کرده که به آن اعتراض خواهد کرد.

نشست ریاض ۱۴ مه برگزار خواهد شد و تصمیماتی که در آن اتخاذ می‌شوند می‌توانند تاثیرات بلندمدتی بر تحولات سیاسی و معادلات قدرت در منطقه داشته باشد.

به گزارش بی‌بی‌سی،‌ در یکی از تازه ترین تحرکات، مرتضی آقاتهرانی، دبیر کل جبهه پایداری که یک ائتلاف سیاسی نزدیک به محمدتقی مصباح یزدی است، گفته که رئیس مجلس نهم نباید از “ساکتین فتنه” باشد.

جبهه پایداری رقیب اصلی جبهه متحد اصولگرایان است. جبهه متحد اصولگریان به رهبری محمدرضا مهدوی کنی فعالیت می کند و علی لاریجانی رئیس فعلی مجلس در فهرست انتخاباتی این گروه قرار داشته است.

رئیس و اعضای هیات رئیسه مجلس ایران، پس از تشکیل مجلس در انتخابات داخلی برای مدت یک سال انتخاب می شوند.

دبیرکل جبهه پایداری گفته است که رئیس مجلس غیر از اینکه نباید از “ساکتین فتنه” باشد “باید ولایتمدار هم باشد.”

“خواص ساکت” اصطلاحی است که آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی در جریان اعتراضات مردمی به نتایج انتخابات ریاست جمهوری به کار برد. منظور آیت الله خامنه ای از خواص ساکت، سیاستمدارانی بود که در جریان اعتراضات، موضع مخالف با آن نگرفتند و در برابر رهبران مخالف دولت یعنی میرحسین موسوی و مهدی کروبی سکوت کردند.

در جریان اعتراضات به نتایج انتخابات، برخی از سیاستمداران از رقبای خود با تعابیری همچون خواص ساکت یاد می کردند.

رقبای سیاسی علی لاریجانی، رئیس مجلس هشتم هم در دوره ای به دلیل سکوت او در برابر رفتار معترضان و رهبران مخالف دولت، از او انتقاد کردند. آقای لاریجانی پس از فروکش کردن اعتراضات، گزارش ها مبنی بر فرستادن پیام تبریک برای پیروزی میرحسین موسوی را تکذیب کرد.

در حال حاضر جبهه پایداری از ریاست غلامعلی حداد عادل بر مجلس نهم حمایت می کند. آقای حداد عادل در ششمین دوره انتخابات مجلس، با باطل اعلام شدن رای یک کاندیدا به مجلس راه یافت و ریاست فراکسیون اقلیت را به عهده داشت، اما در مجلس هفتم به ریاست مجلس رسید.

آقای حدادعادل زمستان سال گذشته خورشیدی در جریان یک سخنرانی به مناسبت تظاهرات طرفداران حکومت در برابر مخالفان دولت، با اشاره به بیانیه حضور میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری گفته بود “از همان بیانیه اعلام رسمی نامزدی انتخابات، بوی فتنه به مشام می‌رسید.”

علی لاریجانی از قم و غلامعلی حداد عادل از تهران، در دور اول انتخابات که روز دوازدهم اسفند ۱۳۹۰ برگزار شد، به مجلس نهم راه یافتند.

مسئله را دیپلماتیک ببینیم

حدود چهار سال پیش گفت و گوی مفصلی داشتم با «دکتر داوود هرمیداس باوند». (اینجا+) موضوع گفت و گو حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه و همچنین ماجرای جدا شدن بحرین از خاک ایران بود. دکتر باوند علاوه بر جایگاه مسلم علمی در زمینه «حقوق و روابط بین‌الملل»، در سال 1971 و در جریان طرح مساله استقلال بحرین و جزایر سه گانه، یکی از نمایندگان حقوقی ایران در سازمان ملل بودند. به گمانم مطالعه دقیق شیوه استدلال دکتر باوند می‌تواند تاثیر چشم‌گیری بر فضای احساسی جامعه خبری ما نسبت به ادعاهای گاه و بی‌گاه امارات داشته باشد. مسئله این نیست که ما بخواهیم از حقوق خود در برابر ادعاهای دیگران عقب‌نشینی کنیم، بحث بر سر این است که شیوه برخورد ما می‌تواند شکلی تاثیرگزارتر و مفیدتر از کمپین‌هایی باشد که راستای حرکت‌شان دامن زدن به ناسیونالیسم کور و گاه حتی گرایشان نژادپرستانه است.

باید بپذیریم که امارات متحده عربی نیز برای طرح ادعاهای خود اسناد و دست‌مایه‌هایی دارد. هرچند به باور من، هیچ یک از این اسناد بی‌پاسخ نیست و در برابر کشور ما در هر دادگاهی می‌تواند با انبانی به مراتب انباشته‌تر از شواهد و مدارک تاریخی حاضر شده و از حاکمیت ارضی کشور دفاع کند. افزایش آگاهی ما حتی نگرش خودمان را هم به مواضع تغییر می‌دهد. برای مثال می‌توانیم دریابیم که هرچند تامین امنیت این جزایر بر عهده ایران است (یعنی هیچ کس جز ایران حق ارسال نیروی نظامی به آن‌ها را ندارد) اما توافقات رسمی حق استفاده بخشی از حاشیه جنوبی جزیره ابوموسی را نیز به امارات داده است. بدین ترتیب دولت‌های ایران و امارات به صورت مداوم باید برای تفسیر این حق استفاده با یکدیگر در حال گفت و گو باشند و این به هیچ وجه به معنای «وطن فروشی» و یا «کوتاه آمدن از حق حاکمیت ارضی» نیست.

چرا امارات اینچنین تهاجمی برخورد می‌کند؟

چه جدال بر سر حریم ساحلی دریای خزر باشد، چه نام خلیج فارس و یا مالکیت جزایر سه‌گانه، واقعیت این است که در نهایت این اسناد و مدارک نیستند که نتیجه کار را مشخص خواهند کرد. نمونه مشابه را می‌توان به وضوح در ماجرای جنگ گرجستان با روسیه مشاهده کرد که در نهایت به جدایی «اوستیای جنوبی» و اعلام استقلال آن از گرجستان انجامید. اگر اشتباه نکنم در حال حاضر تنها کشورهای معدودی نظیر روسیه و بلاروس هستند که استقلال اوستیا از گرجستان را به رسمیت شناخته‌اند. با این حال یک منطق ساده سبب شده است حاکمیت گرجستان بر این منطقه کاملا قطع شود و دولت اوستیا به صورت یک کشور مستقل عمل کند. این منطق ساده و جهان شمول همان «منطق زور» است! ارتش روسیه آنچنان خشم‌گین و قدرتمند وارد گرجستان شد که نیروهای ناتو ترجیح دادند در این مورد ابدا دخالت نکنند و فقط توانستند روسیه را راضی کنند که فراتر از مرزهای اوستیا در خاک گرجستان پیش‌روی نکند.

در ماجرای جزایر سه‌گانه نیز کشور ما با وضعیت مشابهی مواجه است. قطعا هیچ یک از کشورهای حاشیه خلیج فارس از نظر نظامی توان تعرض به خاک ایران را ندارند. با این‌ حال آن‌ها همواره می‌توانند به یک عنصر دیگر متوصل شوند: اجماع جهانی علیه ایران! بدین ترتیب امارات تلاش می‌کند تا از هر فرصتی برای محکومیت ایران به دلیل آنچه «اشغال جزایر» می‌خواند استفاده کند. اما این «فرصت‌«ها را هیچ کس بجز خود ایران نمی‌تواند ایجاد کند و یا از بین ببرد.

هرگاه دستگاه دیپلماسی ما توانسته است به صورت فعال و از موضع قدرت در عرصه روابط بین‌الملل ایفای نقش کند، صدای اماراتی‌ها فروکش کرده است چرا که خوب می‌دانند حتی کشورهای بزرگ و قدرتمند عربی نظیر عربستان نیز حاضر نیستند روابط خود با یک ایران قدرتمند را به دلیل ادعاهای امارات مخدوش کنند. در نقطه مقابل، وقتی ایران در اسف‌بارترین وضعیت تاریخی خود از نظر جایگاه بین‌المللی قرار دارد، محکومیت‌های پیاپی در شورای امنیت را دریافت کرده، سخت‌ترین و گسترده‌ترین تحریم‌های جهانی را تحمل می‌کند و به سیمای تمامی دوستان منطقه‌ای خود پنجه می‌کشد، طبیعتا امارات نیز تهاجمی‌ترین واکنش خود در مسئله ادعای مالکیت بر جزایر سه‌گانه را بروز می‌دهد. جای تعجب نیست که ضعف و حقارت دیپلماتیک دولت ما به حدی رسیده که وقتی طرف مقابل گستاخانه ادعا می‌کند و پیش‌دستانه سفیرش را از ایران خارج می‌کند ما نه تنها با احضار سفیر خود مقابله به مثل نمی‌کنیم، بلکه خواستار «تحکیم روابط دو کشور» می‌شویم!

اول یک سوزن به خودمان بزنیم

هرگاه ادعایی مرزی علیه کشور ما مطرح می‌شود و یا نامی از «خلیج عربی» ذکر می‌شود، واکنش‌های جامعه خبری و حتی واکنش‌های عمومی جامعه ما قابل پیش‌بینی است. گویی اتحادی نانوشته شکل می‌گیرد که همه بسیج شویم و از مصیبت این «هتک حرمت» جامه بدریم و برای عالم و آدم خط و نشان بکشیم. «فرزندان کوروش» و «جوانان آریایی» مثل مور و ملخ از هر سوراخی بیرون می‌ریزنند و به «باد کردن رگ گردنشان» افتخار می‌کنند و «اجنبی جماعت»، به ویژه «اعراب» را مورد تحقیر و حمله قرار می‌دهند تا کی دوباره جنجالی به پا شود و بسیج عمومی دیگری شکل بگیرد. با این حال من به یاد دارم که سه سال پیش در جریان یک مناظره انتخاباتی مردی در برابر رییس دولت قرار گرفت و سیاست‌های نسنجیده او را در عرصه روابط بین‌الملل انتقاد قرار داد. میرحسین موسوی ترجیح داد به جای زدن جوال‌دوز به «بیگانگان»، یک سوزن به حاکمیت داخلی بزند. به مواردی همچون جنجال‌سازی بی‌دلیل بر سر هولوکاست، ادعای عجیب و غریب تلاش برای ترور احمدی‌نژاد در عراق، پیام‌های پنهانی به رئیس جمهور آمریکا، درخواست تضرع‌آمیز برای دعوت احمدی‌نژاد به عربستان و البته شوی مضحک آزادسازی ملوانان انگلیسی اشاره کرد.

تا زمانی که ما بخواهیم با شیوه جدال‌های چاله‌میدانی سیاست‌ورزی کنیم و روابط بین‌المللی را هم با پارامترهای منحصر به فرد خودمان در تعریف «ناموس» و «غیرت» و «شرف» بسنجیم، قطعا از مسیرهای یک‌سویه به سمت حقارت روزافزون بین‌المللی خارج نخواهیم شد. این حقیقتی ساده و حتی بدیهی است که تمامی کشورهای جهان به دنبال افزایش و توسعه منافع خود باشند. اگر امروز ما احساس می‌کنیم کسی پایش را از گلیم‌اش درازتر کرده، باید بدانیم مشکل صرفا در درازی پای دیگران نیست، احتمالا اینجا کسی پای ما را کوتاه کرده است!

منبع: وبلاگ مجمع دیوانگان

به گزارش رادیو فردا، آقای اوباما که برای شرکت در نشست کشورهای قاره آمریکا به کلمبیا سفر کرده است، در نشستی خبری در شهر کارتخنا گفت: «مذاکرات میان ایران و شش قدرت جهانی که از روز شنبه از سر گرفته شد طولانی مدت نخواهد بود و از ایران می خواهم که دست به اقدام بزند.»

وی اظهار داشت: «ما منتظر می مانیم تا ببینیم چه پیشرفت هایی حاصل می شود. زمان در حال سپری شدن است و من به ایران و شرکای مذاکره کننده خود یادآوری می کنم که قرار نیست این گفت و گوها به روندی کشدار تبدیل شود.»

سعید جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران که ریاست هیات مذاکره کننده هسته ای تهران را با گروه پنج به علاوه یک بر عهده دارد روز شنبه، ۲۶ فروردین ماه، دور تازه گفت و گوهای خود را با نمایندگان این گروه در استانبول ترکیه آغاز کرد.

این مذاکرات پس از یکسال توقف در گفت و گوهای طرفین انجام شد و هدف آن پیدا کردن راه حلی برای برنامه هسته ای ایران است که کشورهای غربی معتقدند در پوشش آن، به دنبال ساخت سلاح اتمی است.

آقای جلیلی مذاکرات استانبول را «موفق» ارزیابی کرده و گفته است: «در مجموع آنچه که امروز (شنبه) صورت گرفت با توجه به اینکه بر مبنای رویکرد و راهبرد گفت ‌و گو و همکاری بود، توانست موفق باشد و رو به جلو باشد؛ التزام به این رویکرد می‌تواند به گفت‌وگوهای آینده شکل بدهد و موفقیت آنها را هم تضمین کند.»

نمایندگان گروه پنج به علاوه یک شامل آمریکا، روسیه، فرانسه، چین و بریتانیا همراه با آلمان در نشست روز شنبه خود توافق کردند که دور بعدی مذاکرات با ایران در بغداد و در روز ۲۳ می انجام شود.

تعیین این تاریخ با واکنش بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل روبرو شد و وی روز یکشنبه تاکید کرد: «بسیار حیاتی است که ایران همین حالا برنامه غنی سازی اورانیوم خود را متوقف کند.»

آقای نتانیاهو گفت: «احساس اولیه من این است که ایران یک امتیازی گرفته است. این کشور پنج هفته دیگر فرصت دارد تا بدون هیچگونه محدودیت و مانعی به غنی سازی اورانیوم ادامه دهد.»

ظرف یکسال گذشته اسرائیل و آمریکا بارها به ایران هشدار داده اند که در صورت تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای از اقدام نظامی برای متوقف کردن بلندپروازی های تهران استفاده خواهند کرد.

به گزارش خبرگزاری رویترز، باراک اوباما که قرار است در انتخابات ماه نوامبر آمریکا بخت خود را برای دور دوم ریاست جمهوری این کشور بیازماید مایل نیست که با ایران وارد درگیری نظامی شود. وی در عین حال اعلام کرده است که قصد دارد تا نیروهای آمریکایی را از افغانستان خارج کند.

رییس جمهوری آمریکا در کنفرانس خبری روز یکشنبه خود گفت که هنوز فرصت برای کاهش تنش ها در ارتباط با برنامه هسته ای ایران وجود دارد.

وی اظهار داشت: «هنوز دریچه ای برای حل دیپلماتیک منازعه وجود دارد. این دریچه در حال بسته شدن است و ایران باید از این فرصت استفاده کند.»

به گزارش دویچه‌وله، انور محمد قرقاش، وزیر مشاور در امور خارجه امارات متحده عربی دوشنبه (۱۶ آوریل/ ۲۸ فروردین) سفیر ایران در ابوظبی را احضار کرد. به گزارش خبرگزاری امارت (وام)، محمد قرقاش با احضار سفیر ایران به دفتر کل وزارتخانه، یادداشت اعتراض‌آمیز این کشور در انتقاد از سفر محمود احمدی‌نژاد به جزیره ابوموسی را به وی ابلاغ کرد.

احضار سفیر ایران در ابوظبی، پس از آن صورت می گیرد که امارات متحده عربی، یک روز پس از سفر محمود احمدی‌نژاد به جزیره ابوموسی، سفیر خود را از تهران فراخوانده بود. شیخ عبدالله زاید آل‌نهیان، وزیر خارجه امارات سفر رئیس‌جمهوری اسلامی به ابوموسی را “نقض حاکمیت” امارات متحده عربی بر این جزیره توصیف کرده بود.

امارات متحده عربی همزمان روز پنجشنبه( ۱۲ آوریل/ ۲۴ فروردین) با ارسال یادداشتی به سازمان ملل نسبت به سفر رئیس جمهور ایران به جزیره ابوموسی اعتراض کرده است.

انور محمد قرقاش نیز روز دوشنبه در دیدار با سفیر ایران، سفر محمود احمدی نژاد را نقض حاکمیت امارات عربی متحده و تجاوز آشکار به توافقنامه بین دو کشور درباره ایجاد ساز و کاری برای حل اختلاف بین دو طرف از طریق مذاکرات دوجانبه خواند.

وزیر مشاور در امور خارجه امارات تأکید کرد: «سفر رئیس جمهور ایران حقایق تاریخی و حقوقی را تغییر نخواهد داد و حاکمیت دولت امارات بر جزایر سه‌گانه تنب بزرگ ،تنب کوچک و ابوموسی را نقض نمی‌کند.»

انور محمد قرقاش از ایران خواست به “اشغالگری” این جزیرایر پایان دهد و به درخواست امارات برای ایجاد راه حل مسالمت‌آمیز و عادلانه از طریق مذاکرات دوجانبه یا دادگاه بین‌المللی پاسخ دهد.

امارات متحده عربی جزایر سه‌گانه تنب بزرگ ،تنب کوچک و ابوموسی را بخشی از خاک خود می‌داند. کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس نیز از ادعای امارات پشتیبانی می‌کنند. شیخ عبدالله بن زاید آل نهیان، وزیر امور خارجه امارات روز یکشنبه (۱۵ آوریل/ ۲۷ فروردین) نیز، در دیدار با سفرای کشورهای عضو شورای امنیت سازمان ملل در ابوظبی، سفر رییس جمهوری ایران به جزیره ابوموسی را محکوم کرد.

به‌گزارش خبرگزاری فرانسه وزرای خارجه کشورهای عضو “شورای همکاری خلیج” در نظر دارند در نشستی اضطراری روز سه‌شنبه در دوحه در مورد راهکار دیپلماتیک مقابله به ایران مشورت کنند.

هنوز تنش‌ها میان جمهوری اسلامی ایران و امارات متحده عربی بر سر سفر محمود احمدی نژاد به جزیره ابوموسی به پایان نرسیده، مدیر یک شرکت گردشگری ایرانی از قصد برگزاری تور به مقصد تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی خبر داد.

ایران در مقابل، سفر محمود احمدی‌نژاد به جزیره ابوموسی را موضوعی داخلی می‌داند. محمود احمدی نژاد در جریان سفر خود به این جزیره چهارشنبه (۱۱ آوریل/ ۲۳ فروردین) تاکید کرده بود که خلیج فارس بر اساس “همه اسناد تاریخی” “فارس” است.

وی خطاب به کسانی که خلیج فارس را با نام دیگری می‌خوانند گفت: «آنهایی که خلیج فارس را با عنوانی دیگر خطاب می‌کنند، اول باید به عقل خود مراجعه کرده و نگاهی به نقشه ایران بیاندازند تا بدانند با چه کشور بزرگ و قدرتمندی در حال حرف‌زدن هستند.»

حسین امیرعبداللهیان، معاون وزارت خارجه جمهوری اسلامی در امور کشورهای عربی و آفریقائی نیز بازدید احمدی نژاد از جزیره ابوموسی را موضوعی داخلی خوانده که در چارچوب سفر استانی رئیس جمهور انجام شده است.

امیرعبداللهیان در واکنش به اعتراض امارات متحده عربی به این سفر و فراخوان سفیر این کشور از تهران تأکید کرد که جمهوری اسلامی ایران “اراد‌ه‌ای جدی” در توسعه و تحکیم روابط دو کشور دارد و خواستار گفت‌وگوهای دوجانبه به منظور حل و فصل سوء تفاهمات احتمالی شده است.

با این حال شماری از نمایندگان مجلس از جمله حسین نقوی حسینی، نماینده ورامین و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس خواستار «پاسخ دندان شکن» ایران به ادعاهای امارات شده‌اند.

به گزارش بی‌بی‌سی، علی اکبر صالحی یکشنبه شب ۱۵ آوریل (۲۷ فروردین) در گفت و گو با تلویزیون دولتی ایران، نشست استانبول را موفق ارزیابی کرد و گفت: “ما قبلا هم بارها اعلام کرده بودیم که در این اجلاس به یقین یک قدم به جلو برخواهیم داشت.”

گفت و گو های اتمی ایران با کشورهای ۱+۵ (شامل پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل یعنی آمریکا، بریتانیا، فرانسه، چین و روسیه به علاوه آلمان) پس از ۱۴ ماه توقف، روز شنبه ۱۴ آوریل (۲۶ فروردین) به میزبانی ترکیه در شهر استانبول برگزار شد.

سعید جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران و کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به نمایندگی از ایران و کشورهای۱+۵ هدایت مذاکرات را بر عهده داشتند.

دو طرف گفت و گوهای اخیر را “مثبت و سازنده” ارزیابی کرده اند و قرار است دور دوم این مذاکرات روز سوم خرداد در بغداد پایتخت عراق برگزار شود.

شورای امنیت سازمان ملل و پیش از آن آژانس بین المللی انرژی اتمی، با صدور قطعنامه های متعدد و تحریم های پی در پی خواستار توقف فرایند غنی سازی اورانیوم در ایران و صدور اجازه بازرسی بیشتر از تاسیسات این کشور شده بودند.

ایران می گوید که با غنی سازی اورانیوم اهداف صلح آمیز همچون تولید رادیوداروها را پی گیری می گیرد و قطعنامه های شورای امنیت را اجرا نخواهد کرد.

این کشور اخیرا اعلام کرده است که با تولید کافی اورانیوم غنی شده ۲۰ درصدی برای راکتور تحقیقاتی تهران، ممکن است ادامه غنی سازی تا این سطح را متوقف کند.

علی اکبر صالحی، وزیر امور خارجه ایران درباره نحوه تصمیم گیری درباره موضوع اتمی در این کشور گفته است که “حضور در یک چنین نشست هایی مستلزم هماهنگی های فراوانی در داخل است و این گونه نیست که ما لحظه ای تصمیم بگیریم در یک نشست شرکت بکنیم و مثلا فی البداهه بخواهیم در آنجا اظهار نظر بکنیم، از قبل طراحی شده و در باره شیوه کار و مسائل قابل طرح بحث شده است.”

در جریان مذاکرات اخیر اتمی در استانبول، رسانه های آمریکایی از درخواست نماینده این کشور برای دیدار و گفت و گوی دوجانبه با سعید جلیلی خبر داده بودند.

هرچند برخی از رسانه های ایرانی ابتدا از انجام گفت و گوی دوجانبه ایران و آمریکا در استانبول خبر دادند، اما دقایقی بعد این موضوع از سوی رسانه های نزدیک به حکومت ایران تکذیب شد.

علی اکبر صالحی، وزیر امور خارجه ایران در پاسخ به پرسشی درباره اینکه چرا درخواست هیات آمریکایی با پاسخ منفی ایران رو به رو شد، گفته است که گفت و گو های استانبول، نشست گروه کشورهای ۱+۵ با ایران بود و مذاکره دوجانبه (میان دو کشور) نبود.

آقای صالحی گفت: “ما نمی خواهیم به گونه ای عمل کنیم و یا اظهار نظر بکنیم که کسی را کوچک و یا بزرگ بکنیم.”

او در عین حال به دیدار رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه و میزبان نشست اتمی اخیر با آیت الله علی خامنه ای، رهبر ایران در روزهای نوروز سال جاری در مشهد اشاره کرده و گفته تا جایی که او اطلاع دارد “آقای اردوغان حامل نامه ای از سوی باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا برای ایران نبود.”

آقای صالحی از قول نخست وزیر ترکیه در دیدار با آیت الله خامنه ای نقل کرده است که “رئیس جمهوری آمریکا به دنبال این است که بالاخره راه حلی برای برون رفت از موضوع هسته ای ایران پیدا بشود.”

آیت الله خامنه ای در نخستین سخنرانی خود در سال جدید خورشیدی که در شهر مشهد انجام شد، گفته بود که ایران بمب اتمی ندارد و به دنبال تولید آن هم نیست.

رهبر ایران در اواخر سال گذشته خورشیدی هم در جمع شماری از دانشمندان اتمی ایران بار دیگر اعلام کرده بود که بمب اتمی را حرام می داند.

ایالات متحده آمریکا از گفته های اخیر آیت الله خامنه ای استقبال کرده و در اولین واکنش به گفت و گوهای استانبول، آن را “اولین گام مثبت” تلقی کرده است؛ اما باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا به ایران هشدار داده که اگر مذاکرات آغاز شده در ماه های آینده به پیشرفتی منجر نشود، تحریم های تازه علیه این کشور وضع خواهد شد.

به جز چهار دور تحریم های اقتصادی وضع شده از سوی شورای امنیت سازمان ملل، ایالات متحده آمریکا و کشورهای اروپایی، تحریم های یک جانبه سنگینی از جمله تحریم خرید نفت، در ماه های اخیر علیه ایران وضع کرده اند.

ناظران مسائل ایران می گویند که افزایش تحریم ها و آغاز تاثیر آنها بر اقتصاد ایران، و بالا گرفتن احتمال درگیری نظامی، در متمایل کردن رهبران ایران به از سرگیری مذاکرات اتمی موثر بوده است.

ایالات متحده آمریکا، پیش از آغاز اجلاس استانبول به ایران هشدار داده بود که “روزنه های گفت و گو در حال بسته شدن است و نشست استانبول می تواند آخرین بخت برای دیپلماسی باشد.”

طرف های مذاکره از نتایج اولیه نشست استانبول استقبال و نسبت به گفت و گو های بعدی در بغداد ابراز خوشبینی کرده اند، اما اسرائیل از وقفه ۵ هفته ای میان گفت و گو ها در استانبول و بغداد انتقاد کرده است.

بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل درجریان نشستی با جوزف لیبرمن، از سناتورهای آمریکایی، گفته “تصور اولیه من این است که به ایران یک جایزه داده اید. به این کشور پنج هفته وقت داده اید تا بدون هر گونه محدودیتی به غنی سازی اورانیوم ادامه دهد.”

همزمان با کاهش جهانی قیمت طلا، رضایت طرف های گفت و گو از نشست استانبول و توافق بر سر دور بعدی مذاکرات، بر بازار ارز و طلای ایران تاثیر گذاشته و به کاهش قیمت دلار و سکه انجامیده است.

به گزارش رادیو فردا، نتایج تازه‌ترین نظرسنجی موسسه گالوپ در این زمینه که روز دوشنبه منتشر شد حاکی از آن است که ۳۲ درصد از مردم آمریکا ایران را «بزرگ‌ترین دشمن ایالات متحده» می‌دانند.

از سال ۲۰۰۵ تاکنون ایران در پنج نظرسنجی در همین زمینه در مقام اول قرار گرفته و از نظر آمریکایی‌ها دشمن شماره یک آمریکا شناخته شده است. این در حالی است که در سال ۲۰۰۱ تنها هشت درصد از آمریکایی‌ها ایران را دشمن بزرگ خود می‌دانسته‌اند.

همین نظرسنجی حاکی از آن است که ۸۷ درصد از مردم آمریکا نسبت به ایران نظر منفی دارند.

در همین حال در جدول نتایج این نظرسنجی چین «احتمالا به دلیل نفوذ شدیدش بر اقتصاد جهان» با ۲۳ درصد در مقام دوم و کره شمالی با ۱۰ درصد در مقام سوم قرار گرفته است.

موسسه گالوپ در گزارش خود از این نظرسنجی مانور جمهوری اسلامی درباره توانایی‌های اتمی خود، تهدید جنگ با اسرائیل،‌ و امکان قطع جریان نفت خاورمیانه به دست ایران را از جمله دلایل احتمالی نظر منفی آمریکایی‌ها نسبت به ایران قید کرده است.

در حالی که ایران به‌رغم تحریم‌های فزاینده هم‌چنان بر غنی‌سازی اورانیوم در خاک خود اصرار دارد، در چند ماه اخیر شایعه احتمال حمله اسرائیل به جمهوری اسلامی نیز بالا گرفته است.

در همین حال مقامات در تهران نیز این شایعات را بی‌پاسخ نگذاشته و چندین بار تهدید کرده‌اند که در صورت تحریم نفت ایران به بستن تنگه استراتژیک هرمز متوسل خواهند شد.

از میان آمریکایی‌هایی که ایران را بزرگ‌ترین دشمن خود می‌دانند ۳۷ درصد جمهوری‌خواه و ۳۰ درصد دموکرات هستند.

در جدول بزرگ‌ترین دشمنان آمریکا، پس از ایران و چین و کره شمالی، افغانستان با هفت درصد، عراق با پنج درصد، و روسیه با دو درصد قرار گرفته است.

جالب توجه این که آمریکایی‌ها در سال ۲۰۰۱ یعنی پیش از حمله ایالات متحده به عراق و سرنگونی صدام حسین، عراق را دشمن شماره یک آمریکا می‌دانسته‌اند.

موسسه معتبر نظرسنجی گالوپ از سال ۲۰۰۱ تاکنون هفت بار این نظرسنجی را انجام داده که از این میان ایران پنج بار در صدر جدول دشمنان آمریکا قرار گرفته است.

به گزارش دویچه‌وله، احمد قلعه‌بانی، مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران روز دوشنبه (۲۰ فوریه / اول اسفند) اعلام کرد، در صورتی که کشورهای اروپایی به رویکرد خصمانه‌ی خود علیه ایران ادامه دهند، صدور نفت به دیگر کشورهای اروپایی نیز قطع خواهد شد.

معاون وزیر نفت به خبرگزاری مهر گفت، به برخی پالایشگاه‌های اروپایی اعلام شده است که باید قراردادهای ۳ تا ۵ ساله برای خرید نفت ایران امضا کنند.

مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران همچنین افزود، پس از بریتانیا و فرانسه احتمال قطع صادرات نفت به سایر کشورهای اروپایی مانند اسپانیا، هلند، یونان، آلمان، ایتالیا و پرتغال نیز وجود دارد.

به گزارش خبرگزاری دولتی ایران، ایرنا، قلعه‌بانی در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه تا پیش از این چه میزان نفت به شرکت‌های بریتانیایی و فرانسوی فروخته می‌شده، گفت: «آمار دقیق حجم واردات نفت شرکت‌های انگلیسی و فرانسوی از ایران را الان ندارم.»

مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران افزود، حجم صادرات نفت ایران به کشورهای اروپایی تا پیش از این حدود ۵۱۵ هزار بشکه در روز بوده و اکنون کمتر شده است.

قلعه‌بانی در مورد زمان سررسید قراردادهای فروش نفت ایران به شرکت‌های بریتانیایی و فرانسوی گفت: «زمان اجرای برخی از این قراردادها تمام شده و برخی دیگر نیز هنوز به اتمام نرسیده است.»

معاون وزیر نفت ایران در مورد پیامدهای حقوقی وقانونی توقف فروش نفت به شرکت‌های بریتانیایی و فرانسوی اظهار داشت: «شروع‌کننده توقف عرضه نفت ما نبودیم و اروپایی‌ها با امضای قطعنامه علیه ایران، این مساله را شروع کردند و تمام تبعات حقوقی و قانونی آن به‌عهده خودشان است.»

با افزایش نگرانی‌ها درباره میزان صادرات ایران و بروز مشکلاتی در استخراج و انتقال نفت یمن و سودان جنوبی٬ بهای نفت خام برنت دریای شمال به بالاترین حد در ۹ ماه گذشته رسید و از مرز ۱۲۰ دلار گذشت.

با آغاز گزندگی تحریم‌های گسترده صادرات نفت ایران٬ جمهوری اسلامی به تکاپو افتاده تا مشتریان جدید و جای‌گزین‌هایی برای نفت‌خام تولیدی خود بیابد.

از ماه مه ۲۰۱۱ بدین‌سو بهای نفت تا بدین اندازه بالا نبوده است. بامداد دوشنبه (۲۰ فوریه / ۱ اسفند) بهای هر بشکه نفت برنت دریای شمال، با تاریخ تحویل ماه آوریل، ۱۲۱ دلار و ۱۰ سنت در بورس لندن معامله شد.

این قیمت، یک دلار و ۵۲ سنت بیشتر از بهای نفت در مقایسه با روز جمعه (۱۷ فوریه) است. بهای هر بشکه نفت سبک آمریکایی WTI با تحویل آن در ماه مارس نیز در روز دوشنبه افزایشی دو دلاری یافت و به ۱۰۵ دلار و ۲۱ سنت رسید. (هر بشکه نفت برابر است با ۱۵۹ لیتر)

خبرگزاری فارس، که به محافل نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی نزدیک است، بهای نفت خام برنت روز دوشنبه را ۱۲۳ دلار ذکر کرده است، در صورتی که حداکثر قیمتی که روز دوشنبه با نفت برنت معامله شده، ۱۲۱ دلار و ۱۰ سنت بوده است.

با تحریم همه‌جانبه‌ی صنعت نفت ایران از سوی کشورهای غربی، افزایش بهای نفت در بازار جهانی دور از انتظار نبود و نمی‌توان از غیرمنتظره بودن این افزایش بها سخن گفت.

مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران به خبرگزاری مهر گفت: «ماه گذشته قیمت جهانی نفت حدود ۱۰۲ دلار بوده است که در حال حاضر با ادامه تصمیمات خصمانه برخی از کشورهای غربی، بهای جهانی نفت به بیش از ۱۲۰ دلار افزایش یافته است».

احمد قلعه‌بانی در رابطه با افزایش بهای نفت افزود: «قیمت نفت قابل پیش‌بینی نبوده، اما وضعیت فعلی بازار نشان می‌دهد که احتمال افزایش قیمت جهانی نفت به بیش از ۱۵۰ دلار وجود دارد.»

در حالی که قلعه‌بانی مدعی است: «در حال حاضر تقاضا برای خرید نفت از ایران در بازارهای جهانی افزایش یافته است»، رسانه‌های غربی خلاف این را می‌گویند و گزارش می‌دهند که ایران مجبور است برای حفظ مشتریان خود تخفیف‌های ویژه قائل شود.

روزنامه فایننشال‌تایمز٬ به نقل از برخی از مدیران شاخص صنعت نفت جهان گزارش داده که ایران برای جبران آسیب‌هایی که در نتیجه تحریم‌های بی‌سابقه‌ی اتحادیه اروپا با آنها مواجه شده٬ درصدد است تا روزانه ۵۰۰ هزار بشکه نفت خام اضافه به مشتریان هندی و چینی خود بفروشد. به این ترتیب٬ احتمالا فروش نفت‌خام ایران به هند و چین افزایشی ۲۳ درصدی خواهد داشت.

منابع فایننشال‌تایمز گفته‌اند: «ایران برای فروش نفت خود با دشواری‌های پیچیده و کمرشکنی مواجه شده است.» به‌گفته آنها، پیش‌تر تهران برای نفتی که قرار بود در ماه آوریل تحویل داده شود هیچ تخفیفی ارائه نمی‌کرد٬ اما حالا اگر تا اواسط ماه مارس مشتریان جدیدی نیابد٬ یا وادار به انتقال بشکه‌های استخراج‌شده به ذخایر خود خواهد شد، یا چاره‌ای نخواهد داشت جز اینکه از میزان تولید نفت بکاهد. برای اقتصاد وابسته به نفت ایران٬ کاهش میزان تولید و فروش٬ حکم مرگ و زندگی را خواهد داشت.

به گزارش بی‌بی‌سی، آقای مریدور روز دوشنبه در یک کنفرانس خبری که در هتل “کینگ دیوید” بیت المقدس برگزار شد، گفت که حکومت ایران در برابر تحریم های فزاینده “عصبی” عمل کرده است.

او در یک مصاحبه جداگانه به بی بی فارسی گفت: “انجام مجموعه ای از حملات اخیر، حرکت هوشمندانه ای نبود، به خصوص که در تایلند عوامل حمله حین ارتکاب جرم و با پاسپورت های ایرانی دستگیر شدند.”

وی افزود: “درباره این که ایران این حملات را سازماندهی کرده است شکی وجود ندارد. من می توانم به شما بگویم سپاه پاسداران که نیروی قدس را تحت رهبری قاسم سلیمانی کنترل می کند، آن حملات تروریستی را انجام داده است.”

بعضی مقام های ایرانی، اسرائیل را مسئول انفجارهای نافرجام اخیر در هند، گرجستان و تایلند می دانند و آنرا تلاشی برای لطمه زدن به روابط ایران با این کشورها توصیف می کنند.

برخی ناظران می گویند که ایران، اسرائیل را مسئول ترور شماری از دانشمندان هسته ای خود می داند و قصد تلافی داشته است.

معاون نخست وزیر اسرائیل همچنین آنچه ایران، سوریه و حزب الله لبنان “جبهه مقاومت” می دانند را یک “اتحاد نامقدس” خواند.

دن مریدور گفت: “سوریه به یک عامل ایران تبدیل شده، تنها کشور عرب است که برای ایران کار می کند… ایران و حزب الله لبنان هر کاری که بتوانند انجام می دهند که حکومت بشار اسد سرنگون نشود.”

با وجود این اظهارات، این مقام اسرائیلی می گوید هنوز این احتمال وجود دارد که ایران در مورد مناقشه اتمی به طور “منطقی” عمل کند.

دن مریدور گفت: “حکومت ایران در گذشته و در مواردی تصمیمات منطقی اتخاذ کرده است، مانند تعلیق غنی سازی اورانیوم در سال ۲۰۰۳ میلادی. چرا این کار را کردند؟‌ چون که آمریکا بعد از حمله به عراق برای ایران خطرناک به نظر می آمد.”

وی افزود: “ایران جنگ هشت ساله با عراق را متوقف کرد. چرا؟ برای این که متوجه شد در مسیر اشتباهی قرار دارد و هزینه بیش از اندازه سنگینی را می پردازد.”

این اظهارات در حالی بیان شد که تام دانیلون، مشاور امنیت ملی رئیس جمهوری آمریکا، در تل آویو با ایهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل، درباره ایران و سوریه گفتگو می کرد.

معاون نخست وزیر اسرائیل گفتگوها با هیات آمریکایی را بسیار نزدیک و دوستانه توصیف کرد، هرچند رسانه های معتبر دو کشور گزارش داده اند که دولت باراک اوباما سخت در تلاش است که در مقطع فعلی از حمله غیرمنتظره اسرائیل به مراکز اتمی ایران جلوگیری کند.

به گزارش میهن، دریادار حبیب الله سیاری فرمانده نیروی دریایی ایران گفت که ناوگان هجدهم نیروی دریایی روز گذشته برای دومین بار پس از پیروزی انقلاب اسلامی، از کانال سوئز عبور کرده و وارد آب های مدیترانه شده تا پیام صلح و دوستی ایران را به کشورهای منطقه رسانده و قدرت تهران را به جهان نشان دهد.

روزنامه الشرق الاوسط اما به نقل از یک منبع امنیتی مصری که پیش از این در یک موسسه استراتژیک مسئول پرونده ایران بوده نوشت که کشتی های ایرانی به دستگاه های پیشرفته استراق سمع مجهز بوده و هدف ایران از ارسال این کشتی ها، کمک به دولت سوریه برای زیر نظر گرفتن اپوزیسیون این کشور و همچنین نظارت بر تحرکات نظامی اسراییل است تا بدین وسیله بتواند از نیت اسراییل در حمله احتمالی به ایران آگاه شود.

اعزام این کشتی ها به سوریه در شرایطی صورت می گیرد که روابط تهران و غرب بر سر پرونده هسته ای و همچنین حمایت ایران از سوریه به شدت تیره شده است. تهران هر چند تمام اتهامات در مورد تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای را رد می کند، اما همواره تاکید داشته که از هیچ کمکی به دولت بشار اسد کوتاهی نخواهد کرد.

منابع امنیتی مصری گفتند که کشتی امدادرسانی خارک و ناوشکن شهید قندی روز گذشته پس از اینکه مجوزهای لازم برای عبور از کانال سوئز را از دولت مصر دریافت کردند با نصب پرچم مصر بر فراز کشتی ها از این کانال عبور کرده و در بندر طرطوس سوریه پهلو گرفتند. پس از پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹، تنها یک بار دیگر کشتی های ایران از کانال سوئز عبور کرده بودند که مربوط به سال گذشته و هنگامی است که به گفته سوریه و ایران، کشتی هایی در چارچوب همکاری آموزشی بین دو کشور از ایران عازم سوریه شدند.

جمال مظلوم استاد و متخصص امور استراتژیک در دانشگاه ریاض در این زمینه به الحیات گفت که ایران با ارسال این ناوها قصد د ارد نگاه ها را از طرف خود منحرف کرده و قدرت خود را در سایه تهدیدات روزافزون آمریکا و اسراییل به رخ غرب بکشد.

در شرایطی که تام دونیلون مشاور امنیت ملی رییس جمهور آمریکا برای بررسی پرونده ایران در تل آویو بسر می برد، مظلوم معتقد است که این اقدام ایران واکنشی است تا بدین ترتیب تهران به غرب بگوید که هیچ ترسی نداشته و ناوهای خود را به نزدیکی اسراییل می فرستد و مانند دولتی با قدرت عمل می کند.

الشرق الاوسط به نقل از یک منبع آگاه در وزارت خارجه آمریکا نوشت که واشنگتن از این تحولات بسیار نگران است و آن را در راستای افزایش تنش و بحران در سوریه ارزیابی می کند، چرا که این گونه به نظر می رسد که ایران و ونزوئلا تنها به تائید نظام بشار اسد اکتفا نکرده و دست به فعالیت های نظامی و اقتصادی در منطقه و در حمایت از نظام اسد زده اند که همین موضوع باعث پیچیده تر شدن بحران می شود.

به گفته این منبع آگاه، آمریکا با ارسال پیامی برای کشورهای عربی به آنها گفته است که توپ اینک در زمین این کشورها بوده و باید به هر نحوی که صلاح می دانند با این تندروی ایران مقابله کنند.

وی در مورد واکنش اسراییل به ورود ناوهای ایران به دریای مدیترانه گفت که اسراییلی ها خود می توانند در این زمینه موضعگیری کنند، ولی من باور ندارم که اعزام این ناوها از ایران در هماهنگی با ناوهای جنگی روسیه صورت گرفته باشد و احتمال بروز درگیری نظامی با ناوهای جنگی آمریکا در مدیترانه بالا رفته باشد.

پیش از ایران، در شرایطی که سوریه از طرف کشورهای غربی به شدت در مضیقه قرار گرفته و تحریم شده است، ونزوئلا این تحریم را شکسته و با ارسال ناوهای خود به بندر بانیاس سوریه، سوخت و گازوئیل در اختیار دمشق قرار داده و در مقابل نزدیک به پنجاه میلیون دلار نفت خام از این کشور خرید.

به گزارش رویترز، هوگو چاوز رییس جمهور ونزوئلا از جمله حامیان قدرتمند بشار اسد است و اکنون با ایران برای دور زدن تحریم های بین المللی متحد شده است.

علیرغم این خبرها اما، اظهارات مسئولان ایران در مورد اعزام این دو ناو به ساحل سوریه ضد و نقیض به نظر رسیده است. در حالیکه دریادار سیاری، اعزام این ناوها را با هدف نشان دادن اقتدار ایران و رساندن پیام صلح تهران به کشورهای منطقه اعلام می کند، خبرگزاری نیمه رسمی فارس؛ هدف این اعزام این ناوها را آموزش نیروهای سوری در چارچوب توافق همکاری میان تهران و دمشق خواند.

در اظهارنظر متناقضی، دریادار سیاری سه روز قبل گفته بود که شماری از سرنشینان یکی از کشتی ها، خود کارآموزان نیروی دریایی ایران هستند و تعدادی از دانشجویان دانشگاه علوم دریایی به منظور طی دوره کارورزی این دو کشتی را همراهی می کنند.

روابط عمومی نیروی دریایی ارتش ایران اما با صدور بیانیه ای، هدف اعزام این کشتی ها را بیشتر زیارتی و اعلام کرد که ناوهای ایران قرار است از تنگه باب المندب عبور کرده و برای انجام عمره مفرده در بندر جده عربستان پهلو بگیرند.