Home

من و کبری با هم تصمیم گرفتیم

April 20, 2013

■ علیرضا رضایی

برگشتن بچه‌های گروه فرصت فوق‌العاده‌ای بود. انگار وقتی که برگشتند تازه متوجه شدم که نبودنشان چقدر سخت گذشت. دیگر جای معطلی نبود. دادم اطلاعیه نوشتند و تمام ریز و درشت و بالا و پائین اعضای ادامه مطلب…


عدو سبب خیر می‌شود گاهی

April 15, 2013

■ علیرضا رضایی

باید همزمان در چند جبهه می‌جنگیدم. یکی اعضاء گروهم که بعد از تعلیق سه نفرشان اگر چه علناً حرفی نمی‌زدند، ولی می‌دانستم که برای منسجم نگه داشتن‌شان برای قدم‌های بعدی دردسر دارم. یکی آن اعضای ادامه مطلب…


من غلط می‌کنم شما هم روش

April 4, 2013

■ علیرضا رضایی

اولین جلسه‌ی هیئت امناء بدون رسیدن به هیچ نتیجه‌ای تمام شد و این بهترین نتیجه‌ای بود که من از آن جلسه می‌توانستم بگیرم. به‌عنوان رئیس انجمن نمایش هم حق داشتم و هم لازم بود حدود ادامه مطلب…


من برای فصل کردن آمدم

March 19, 2013

■ علیرضا رضایی

اولین خشم شبی که زدم کاملاً موفقیت‌آمیز بود. موقعی که آن سه نفر را تعلیق می‌کردم خودم هم دقت نکرده بودم که وقتی بگیر و ببند را از «تیم خودم» شروع کرده باشم معنی دیگرش ادامه مطلب…


اولین خون

March 13, 2013

■ علیرضا رضایی

اگر حالا دیگر انجمن نمایشی بود و قرار به اینکه کار از سیستم هیئتی خارج بشود، خیلی کارها بود که باید انجام می‌دادم. اصلاً به خیال همین کارها بود که برای تشکیل انجمن نمایش در ادامه مطلب…


یک رئیس انجمن کامل

March 8, 2013

■ علیرضا رضایی

از در آمفی تئاتر که آمدم بیرون لحظه‌ای مکث کردم. سیگارم را که در حین راه گوشه‌ی لبم گذاشته بودم روشن کردم، نگاهی به سالن که هنوز در تکاپو بود انداختم و یک کپه از ادامه مطلب…


دانش من تقصیر شما بود

February 19, 2013

■ علیرضا رضایی

من در این مدت واقعاً با خودم فکر کردم و دیدم این حد از علمی که دارم تقصیر شما است و من هرگز دلم نمی‌خواست که تا این حد دانا باشم. البته شما از همان وقتی که من تصمیم گرفتم شب‌ها وقتم را به جای خلاف کردن یک‌جور دیگری هدر بدهم بیچاره شدید.


شغل من هدایت شما است

January 28, 2013

■ علیرضا رضایی

من با تمام توانائی‌هایی که دارم، یک مشکل سر راهم هست که شما باید آن را رفع بکنید. مشکل من این است که شما تا حالا خبر نداشتید «هدایت بشر» یک شغل است و من خودم هم این‌را به‌تازگی فهمیده‌ام.


هدف من از خلقت شما

January 16, 2013

■ علیرضا رضایی

خداوند چرا اینقدر درباره هدف‌هایش صحبت کرده. آیا خداوند واقعاً با خودش فکر کرده که همه خیال می‌کنند او بی‌خودی هر چیزی را به‌وجود آورده است؟ یا فکر کرده که اگر همه جا جار بزند که از کارهایش هدفی داشته، آن وقت آن هدف‌ها مهم‌تر می‌شوند؟


دوستتان دارم، نترسید!

December 25, 2012

■ علیرضا رضایی

یک تفاوت اصلی من با خدا این است که او علاوه بر اینکه بدبختی‌های شما را بهتان یادآوری می‌کند، شماها را از عواقب آن هم می‌ترساند و برای هر کار بد شما یک عالمه بدبختی و بیچارگی تعبیه کرده است.


من و رشد فکری بشر

December 13, 2012

■ علیرضا رضایی

شما فقط یک لحظه خودتان را مقابل آدمی بگذارید که روزی هشت ساعت فکر می‌کند که چطوری یک کار نیم ساعته را انجام ندهد. این آدم مثل من سمبل یک آدم موفق است.


من اعلام پیامبری می‌کنم

December 2, 2012

■ علیرضا رضایی

من حامل پیام مهمی از طرف خداوند برای شما هستم و با اینکه بر خلاف همگی‌تان از مسئولیت‌های بزرگ خیلی بدم می‌آید؛ ولی مجبورم در این لحظه اعلام پیامبری بکنم.


ده فرمان مهم من

November 13, 2012

■ علیرضا رضایی

من تصمیم گرفتم که ده فرمان خیلی مهم به شما بدهم ولی چون فکر نمی‌کنم که این جهان ارزش بیشتر از سه چهار فرمان را داشته باشد بنابراین وقت با ارزش خودم را برای ساختن ده‌تا فرمان نمی‌گیرم.


قهرمان زنده، مرده‌ی قهرمان

November 2, 2012

■ علیرضا رضایی

ممکن است با این همه مشغله‌ای که برای قهرمانتان درست کرده‌اید آن بدبخت دیگر وقت نکند که نمیرد و یا بیخودی زنده بماند یا بیخودی بیفتد بمیرد.


کمی از اسرار من و خدا

October 7, 2012

■ علیرضا رضایی

عالمان دینی و مبلغان مذهبی هم شغل شریفشان این است که از تمام بدیهیات عالم رمز و راز بسازند تا مردم به آنها فکر بکنند.


رازهائی که نمی‌گویم

September 19, 2012

■ علیرضا رضایی

من از الآن که اینها را بگویم تا دو هفته‌ی دیگر نمی‌خواهم اینجا حرف بزنم و این یک رازی است که شما باید برای دانستنش خودتان تلاش کنید.


تواضع من تا کجا؟

September 5, 2012

■ علیرضا رضایی

من تصمیم گرفته‌ام به جای اینکه حرف‌هائی بزنم که بعداً بقیه مجبور بشوند به من جایزه نوبل بدهند، خودم را وقف جامعه کنم و از همین جا معلوم می‌شود که من آدم بزرگی هستم.


من و خودم

August 21, 2012

■ علیرضا رضایی

من سه هفته بود داشتم در مورد اینکه چطوری آدم با خودش فکر می‌کند با خودم فکر می‌کردم.


شوتینگ ذهن من

August 1, 2012

■ علیرضا رضایی

اصلاً تمام بدبختی‌های من و شما از وقتی شروع شد که بعد از چند سال، خلاف کردن شبانه را کنار گذاشتم .


عضویت در خبرنامه تهران ریویو

نشانی ایمیل

Search
Most Viewed
Last articles
Tags
  • RSS iran – Google News

  • video
    کوچ بنفشه‌ها

    تهران‌ریویو مجله‌ای اینترنتی، چند رسانه‌ای و غیر انتفاعی است. هدف ما به سادگی، افزایش سطح گفتمان عمومی در مورد ایده‌ها، آرمان‌ها و وقایع جهان امروز است. این مشارکت و نوشته‌های شما مخاطبان است که کار چند رسانه‌ای ما را گسترش داده و به آن غنا و طراوت می‌بخشد. رایگان بودن این مجله اینترنتی به ما اجازه می‌دهد تا در گستره بیشتری اهداف خود را پیگیری کرده و تاثیرگذار باشیم. مهم‌تر از همه اینکه سردبیران و دست‌اندرکاران تهران‌ریویو به دور از حب و بغض‌های رایج و با نگاهی بی‌طرفانه سعی دارند به مسایل روز جهان نگاه کرده و بر روی ایده‌های ارزشمند انگشت بگذارند. تهران ریویو برای ادامه فعالیت و نشر مقالات نیازمند یاری و کمک مالی شماست.