Home

نقش حقوق بشر در جنبش سبز

February 3, 2014

■ ساغر غیاثی

شاید برخی پافشاری بر مفاهیم حقوق بشر و اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر را در اعتراضات «جنبش سبز» موضوعی بدیهی بدانند٬ یعنی این موضوع چنان طبیعی و مسلم است که سوالی درباره‌ی آن پرسیده نمی‌شود. اما این موضوع چندان هم بدیهی نیست٬ چون حکومت ایران به جای پاسداری از اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر که ثمره‌ی تلاشی جمعی جهانی است آن را محدود و از آن برداشت‌های نادرست می‌کند.


تصویر مخدوش خامنه‏ای

March 8, 2011

■ آن د کرامر

چه‏طور می‏توان اتفاقاتی را درک کرد که پس از انتخابات جعلی خرداد 1388 که خود شاهدش بودم، در ایران رخ داد؟ چه‏طور می‏توان تصویر بدن کبود مهدی کروبی را توجیه کرد؟ چه‏طور می‏توان فریاد دردناک «الله اکبر» زنان و مردان جوان را بر پشت بام‏ها در دل شب فهمید؟ عقلم به این‏ها قد نمی‏دهد. درک بی‏عدالتی محض، ممکن نیست.


آن هنگام که یأس از دل‌‌هایمان رخت بر می‌بندد

February 14, 2011

■ آن د کرامر

ما نمی‌دانیم بیست و پنج بهمن چه اتفاقی خواهد افتاد ولی‌ میدانیم این روز یک ولنتاین سبز خواهد بود. مطمئنم روزی که خامنه‌ای برود؛ من در مسیر فرودگاه امام به میدان فردوسی در صندلی جلوی تاکسی‌ نشسته ام در حالیکه روسری ام را هم به همراه دارم، البته نه برای پاک کردن اشکهایم بلکه برای تکان دادن آن جلوی آقای فردوسی‌ و فریاد زدن ابیاتی از شاهنامه.


نور خیره‌کننده خوش‌بینی

December 31, 2010

■ آن د کرامر

در ماه نوامبر یک شبکه تلویزیونی بلژیکی مستند کارت قرمز را پخش کرد که راجع به شهلا جاهد (معشوقه فوتبالیست مشهور ایرانی، ناصر محمدخانی) بود. او در سال 2002 به اتهام قتل همسر ناصر دستگیر شده بود. چیزهایی راجع به محاکمه شهلا جاهد شنیده بودم، اما وقتی در برنامه کارت قرمز به داستان کامل او پی بردم با ناباوری نفس در سینه‏ام حبس شد و تا چند ساعت بعد زبانم بند آمده بود.‏


آوازهایی به مثابه خنده‌ای خروشان

December 7, 2010

■ آن د کرامر

صنعت تجاری موسیقی ایرانی بوی گند دلار می‌دهد و حالا به طور خودکار آهنگ‌هایی را تولید می‌کند که مردم تهرانجلس دوست دارند بشنوند: آهنگ‌های تقلیدی از روی R&B و هیپ‌هاپ آمریکایی و تنها با این تفاوت که شعرهایشان به فارسی است. گذشته از این سینه‌های بزرگ سیلیکونی، النگوهای طلایی، شلوارهای بگی و ماشین‌های میلیون دلاریشان هم شبیه هم است.


بدون هم هرگز

October 19, 2010

■ آن د کرامر

روزی که شهرنوش پارسی‏پور را در فیلم زنان بدون مردان (2009)، برداشت آزادی از رمان سبک رئالیسم جادویی پارسی‏پور، در نقش کوتاه خانم رئیس مستبد فاحشه‏خانه دیدم، به او افتخار کردم. شاید افتخار کردن به کسی که از نزدیک نمی‏شناسی خیلی مناسب نباشد، اما نمی‏شود گفت خواننده‏ها نویسنده‏ی محبوبشان را نمی‏شناسند. با خواندن کتابی که شما را در خود غرق می‏کند، صمیمیت با یک غریبه پیدا می‏کنید که در زندگی واقعی نظیر ندارد.


عضویت در خبرنامه تهران ریویو

نشانی ایمیل

Search
Most Viewed
Last articles
Tags
  • RSS Unknown Feed

  • video
    کوچ بنفشه‌ها

    تهران‌ریویو مجله‌ای اینترنتی، چند رسانه‌ای و غیر انتفاعی است. هدف ما به سادگی، افزایش سطح گفتمان عمومی در مورد ایده‌ها، آرمان‌ها و وقایع جهان امروز است. این مشارکت و نوشته‌های شما مخاطبان است که کار چند رسانه‌ای ما را گسترش داده و به آن غنا و طراوت می‌بخشد. رایگان بودن این مجله اینترنتی به ما اجازه می‌دهد تا در گستره بیشتری اهداف خود را پیگیری کرده و تاثیرگذار باشیم. مهم‌تر از همه اینکه سردبیران و دست‌اندرکاران تهران‌ریویو به دور از حب و بغض‌های رایج و با نگاهی بی‌طرفانه سعی دارند به مسایل روز جهان نگاه کرده و بر روی ایده‌های ارزشمند انگشت بگذارند. تهران ریویو برای ادامه فعالیت و نشر مقالات نیازمند یاری و کمک مالی شماست.