ابراهیم says:

به نظر می‌رسد نویسنده محترم نوعی نگاه پان‌اسلامیسم دارد.
اول این که روشن نیست اطلاعاتی را که در مورد جهان عرب و مسلمان می‌دهد بر چه مبنایی است. تحقیقی صورت گرفته یا صرفاً شهودی است یا استنتاجی از برخی تماس‌هاست.  بد نیست که به منبع اشاره بفرمایند.
دوم شعار «نه غزه، نه لبنان جانم فدای ایران» را باید در بافت شرایط ایران درک کرد. بعید به نظر می‌رسد که منظور از شعاردهندگان پشت کردن به فجایع لبنان و فلسطین باشد. توجه کنید که این شعار زمانی داده می‌شد که اخبار کشتار مردم معترض هر روز شنیده می‌شد اخبار تجاوز‌ها همه‌گیر شده بود و رسانه‌های حکومتی با نزدیک شدن به روز قدس دم از حمایت از مردم فلسطین و لبنان می‌زدند. در چنین بافتی این شعار مفهومش اولویت دادن به پرداختن به مسائل داخلی است که به وضعیتی استثنایی و حادتر از نمونه‌های خاورمیانه دچار شده است.
نگاه پان اسلامی یا امت‌گرایی چه حاصلی برای مردم ایران داشته و خواهد داشت. به همین قیاس پان‌ترک‌ها هم می‌توانند این بحث را مطرح کنند که حمایت ترک‌زبان‌های منطقه از جنبش سبز حائز اهمیت است. البته حمایت جهانی از جنبش سبز حاثز اهمیت است. اما چرا این تقسیم‌بندی باید مذهبی باشد؟ همان طور که در مقاله آمده است ماهیت جنبش سبز جمهوری‌خواهانه است و طبیعی است که مورد توجه هوادارن دموکراسی و حقوق بشر قرار گیرد. حمایت جوامع مسلمان چه امکاناتی برای جنبش سبز به ارمغان می‌آورد و با این جوامع چگونه می‌توان تعامل کرد؟ بعید به نظر می‌رسد که از رویدادهای تکان‌دهنده جنبش سبز این جوامع بی‌خبر مانده باشند. چه کاری لازم بوده است انجام شود و نشده است.