میرحسین موسوی، رهبر مخالفان دولت، از قطع‌نامه ١٩٢٩ شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران، به عنوان قطع‌نامه‌ای «ظالمانه» یاد کرد که می‌توانست با «تدبیر و عقلانیت» بر ایران تحمیل نشود.

میرحسین موسوی در این یادداشت که در تارنمای «کلمه» منتشر شده، می‌نویسد: «این‌که بگوییم این قطع‌نامه چون یک دستمال استفاده شده است مصائب ناشی از سیاست‌های پر هیاهو و عوام‌فریبانه را تخفیف نخواهد داد.»

میرحسین موسوی با ابراز تأسف از این‌که «سیاست‌مداران» ایران منافع «خود و جناح خود» را به نام «منافع ملی» جا می‌زنند، می‌نویسد: «امیدوارم که ملت ما به پاسخی که وزیر امور خارجه روسیه به یکی از سخنرانی‌های عوامانه داد دقت کرده باشند. این جوابیه یک واقعیت بدیهی در روابط بین‌الملل را تکرار می‌کند و این‌که برای روسیه مهم‌ترین مساله حفظ منافع ملی روسیه است.»

موسوی در این یادداشت می‌گوید که برایش «مثل روز روشن است» که تحریم‌های تازه بر ایران اثر خواهد گذاشت. او می‌نویسد که این تحریم‌ها «تولید ناخالص را پائین خواهد آورد، بیکاری را بیشتر خواهد کرد» و فشارهای اقتصادی و اجتماعی بر مردم را شدت خواهد بخشید.

رهبر مخالفان دولت ایران می‌گوید، این تحریم‌ها باعث ایجاد فاصله ایران با «کشورهای در حال رشد و همسایه» خواهد شد و «آخرین میخ را بر تابوت چشم‌انداز بیست ساله خواهد کوبید.»

میرحسین موسوی در حالی که این قطع‌نامه را «ظالمانه» می‌داند و محکوم کردن آن را «ضروری» می‌داند، می‌نویسد: «بی تردید این یک قطع‌نامه بر ضد ملت ما است. گرچه در کنار آن ما نمی‌توانیم از تاثیر سیاست‌های ماجراجویانه و مغشوش چشم بپوشیم.»

آخرین نخست وزیر ایران، برای مقابله با تحریم‌های هسته‌ای می‌گوید که باید با «اطلاع‌رسانی صادقانه به ملت» و با آگاه کردن آن‌ها از «خطرات امنیتی قابل پیش‌بینی ناشی از قطع‌نامه» جلوی «خیانت» به آنان را گرفت.

موسوی گسترده کردن دایره «مشاوران هسته‌ای» و از بین بردن «شکاف بین دولت و ملت» که بر اثر «کودتای انتخاباتی» و «سرکوب گسترده» در طول یک سال گذشته به وجود آمده را ضرورتی دانسته که به حل بحران موجود کمک خواهد کرد.

موسوی اشاره می‌کند که کسانی چون «هاشمی، خاتمی، روحانی، آقازاده، لاریجانی» که پیش از دولت کنونی در پرونده‌ هسته‌ای بودند، اکنون به کناری گذاشته شده‌اند و در حال حاضر برای عبور از این «بحران خطرناک» استفاده از «تجربیات» آن‌ها یک «ضرورت» است.

نخست‌وزیر دوران جنگ، سپاه را درگیر مسائل «سوال برانگیزی» دانسته که امروز سوی اسلحه‌اش به روی مردم است. وی به سپاه پاسداران که در «حجم غیر قابل باوری درگیر مسائل اقتصادی است» توصیه می‌کند که به «مسئولیت‌های» اصلی خود بازگردد.