Home

من و رشد فکری بشر

13 Dec 2012

■ علیرضا رضایی
من بر خلاف شماها آدم تنبلی نیستم. من واقعاً هزاران دلیل برای تنبلی شما دارم که با اینکه هیچ کدامش را بهتان نمی‌گویم ولی فقط یکی‌اش برای اثبات آن کافیست. اصلاً همین که من همیشه برای تمام کارهایم دلیلی دارم یعنی اینکه آدم تنبلی نیستم و چون در تمام موضوعات بر خلاف شما هستم، همین یعنی اینکه شماها آدم‌های تنبلی هستید. شما به خاطر تنبلی‌تان هر روز بیشتر از نصف وقتتان کار می‌کنید ولی هیچ کدامتان حاضر نیستید نیم ساعت به کاری که می‌کنید فکر کنید و این به خاطر تنبلی شما است.

شما فقط یک لحظه خودتان را مقابل آدمی بگذارید که روزی هشت ساعت فکر می‌کند که چطوری یک کار نیم ساعته را انجام ندهد. این آدم هر کسی که باشد، مثل من سمبل یک آدم موفق است. او با اینکه نیم ساعت هم کار نمی‌کند همیشه به خاطر فکر کردنش در حال رشد است. البته شما هرگز چنین آدمی را ندیده‌اید چون من را ندیده‌اید و مثل من هم در جهان وجود ندارد برای همین شماها به اشتباه خیال می‌کنید که امکان ندارد آدمی کار نکند ولی رشد داشته باشد. اگر شما تنبلی‌تان را کنار می‌گذاشتید من حاضر بودم خودم را به شما نشان بدهم ولی چون مطمئنم که شما هرگز حاضر نیستید برای دیدن من وقتی بگذارید بنا بر این من‌هم برای نشان دادن آدم موفقی که حتی روزی نیم ساعت هم کار نمی‌کند، به شما، اصراری ندارم.

شما هرگز رشد نمی‌کنید چون به جای اینکه به طور طبیعی فکرتان را برای انجام ندادن کارها به کار بیندازید به طور مصنوعی و بعد از چندین ساعت کار طاقت‌فرسا برای اینکه فکرتان را به زور به کار بیندازید مثلاً می‌نشینید جدول حل می‌کنید. تازه شما با این کار ـ یعنی به کار گرفتن فکرتان ـ فقط می‌خواهید وقتتان را تلف بکنید. من مطمئنم که شما وقتی جدول حل می‌کنید، یا منتظر دوستی هستید که با امدنش کتابچه‌ی جدول را به گوشه‌ای پرت می‌کنید، یا منتظر آماده شدن غذائی هستید که تا آماده بشود از کتابچه‌ی جدول به عنوان محافظ زیر ماهیتابه و قابلمه استفاده می‌کنید، و یا منتظرید که خوابتان ببرد و صبح کتاب جدول را باید از زیر لحاف و تشکتان جمع کرد. من واقعاً برای اینکه شما حاضرید و اصرار هم دارید که فکرتان را این طور بی‌بها و بی‌مقدار بگیرید برایتان متأسفم. من در هر صورت برای شما متأسفم.

با این حال شما به خاطر فکر نکردنتان هر روز مرتکب یک کار خیلی خوب می‌شوید که روحتان از آن خبر ندارد. شما حاضرید نصف وقت روزتان را به جای اینکه فکر بکنید بروید کار بکنید تا دیگران فرصت داشته باشند که درباره‌ی شما فکر بکنند. دیگران، تنها درباره‌ی شما فکر نمی‌کنند؛ آنها در غیاب شما برای شما تصمیم می‌گیرند و حتی قانون می‌گذارند. شما هم وقتی کارتان تمام شد خودتان را ملزم به رعایت آن قوانین می‌دانید در حالی که اصلاً توجه نمی‌کنید که اگر شما سر کار نرفته بودید و به جای آن می‌نشستید در مورد دیگران فکر می‌کردید ممکن بود الآن خودتان قانون‌گذار باشید.

من شک ندارم که همه‌ی شما قانون‌گذار بودن را بیشتر از کار کردن دوست دارید ولی جالب این است که شما حتی حاضرید بروید به کسانی رأی بدهید تا روزها جای شما بنشینند فکر بکنند. تنبلی شما واقعاً مایه تأسف است ولی شما با این کارتان ناخواسته باعث رشد فکری دیگران می‌شوید. شما اگر این را از قبل بدانید به خاطر لجاجت بشری در سال دو ساعت هم کار نمی‌کنید تا کسی به جای شما فکر نکند که رشد داشته باشد ولی متأسفانه شما بر خلاف من از قبل از هیچ چیزی خبر ندارید.

به همین روش من همیشه بدون اینکه لازم باشد کاری انجام بدهم باعث رشد فکری همه می‌شوم. در واقع من نه کار می‌کنم و نه فکر و همین شما را به فکر وا می‌دارد و خیال می‌کنید که باعث رشدتان شده است در صورتی‌ که اگر کسی شما را وادار کند که به جای کار کردن بنشینید سرجایتان فکر بکنید آن وقت فرصت شغلی شما که این همه آدم بی‌کار در دنیا در به در دنبالش هستند خالی می‌ماند و یک‌نفر دیگر به جای شما به سر آن کار می‌رود و قاه قاه هم به ریشتان می‌خندد. حالا شما هی بنشینید بیخودی فکر بکنید. اگر تا به حال با فکر کردن شکم کسی سیر شده، شکم شما هم می‌شود. من واقعاً برای این حد از تنبلی شما متأسفم.

 
Tehran Review
کلیدواژه ها: , | Print | نشر مطلب Print | نشر مطلب


What do you think | نظر شما چیست؟

عضویت در خبرنامه تهران ریویو

نشانی ایمیل

Search
Most Viewed
Last articles
Tags
  • RSS iran – Google News

  • video
    کوچ بنفشه‌ها

    تهران‌ریویو مجله‌ای اینترنتی، چند رسانه‌ای و غیر انتفاعی است. هدف ما به سادگی، افزایش سطح گفتمان عمومی در مورد ایده‌ها، آرمان‌ها و وقایع جهان امروز است. این مشارکت و نوشته‌های شما مخاطبان است که کار چند رسانه‌ای ما را گسترش داده و به آن غنا و طراوت می‌بخشد. رایگان بودن این مجله اینترنتی به ما اجازه می‌دهد تا در گستره بیشتری اهداف خود را پیگیری کرده و تاثیرگذار باشیم. مهم‌تر از همه اینکه سردبیران و دست‌اندرکاران تهران‌ریویو به دور از حب و بغض‌های رایج و با نگاهی بی‌طرفانه سعی دارند به مسایل روز جهان نگاه کرده و بر روی ایده‌های ارزشمند انگشت بگذارند. تهران ریویو برای ادامه فعالیت و نشر مقالات نیازمند یاری و کمک مالی شماست.